Η Ζωή της Βασίλισσας Βικτωρίας
Η Βασίλισσα Βικτωρία αποτέλεσε τη μορφή της ηβερνομηχανίας του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρள்άνδας από τις 20 Ιουνίου 1837, μέχρι τον θάνατό της το 1901. Γεννημένη στο Παλάτι Kensington του Ηνωμένου Βασιλείου, ήταν η κόρη του Πρίγκιπα Edward, Δούκου του Kent και Strathearn, και της Πριγκίπισσας Victoria της Saxe-Coburg-Saalfeld. Μετά τον θάνατο του πατέρα και του παππού της το 1820, ανατράφηκε υπό την επίβλεψη της μητέρας της και του ελέγχου της, John Conroy. Πήρε το θρόνο της ηλικίας των 18 ετών, ενώ το 1876, το Βρετανικό Κοινοβούλιο της χάρισε τον επιπλέον τίτλο της Αυτοκράτειδας της Ινδίας.
Το 1840, παντρεύτηκε τον πρώτο της ξάνα από την πλευρά της μητέρας της, τον Πρίγκιπα Albert της Saxe-Coburg και Gotha. Το ζευγάρι απέκτησε εννέα παιδιά. Μετά τον θάνατο του Albert το 1861, η Βικτωρία εισήλθε σε μια περίοδο βαθιάς θλίψης και απομόνωσης, η οποία συχνά αναφέρεται ως η «χήρα του Windsor», και φόρεσε μαύρα ρούχα για το υπόλοιπο της ζωής της. Πέθανε στο Osborne House στο Isle of Wight ηλικίας 81 ετών.
Άλλοι Ρόλοι και Απασχολήσεις
Πέρα από τον ρόλο της ως μονάρχη, η Βικτωρία ήταν επίσης μια δημιουργός ψυχής.
Ήταν παιδί που έγραψε και εικογράφισε μια ιστορία με τίτλο The Adventures of Alice Laselles. Η ζωή της χαρακτηρίστηκε από σημαντικές πολιτικές και βιομηχανικές αλλαγές κατά την εποχή της Βικτωριανής εποχής, και τη διάδοσε ο γιος της, Edward VII.
