ავტორი
დაბადებული: სანტარკანჯო, იტალია
გრანადის რენესანსული პიროვნება
ალონსო კანო ალმანსა ესპანური ოქროს ხანის გამორჩეულ ფიგურად იდგება, ჭეშმარიტ პოლიმატად, რომლის შემოქმედებითი სულიც არასოდეს დაექვემდებარა მხოლოდ ერთი სახეობის ხელოვნებას. იგი სანტარკანჯო, იტალია (1601)-ში (ბორნ: გრანადა, ესპანეთი) დაიბადა და იყო იშვიათი ნიჭი, რომელმაც თანაბარი მონდომებით დაეუფლა ფერწერის, სკულპტურისა და არქიტექტურის განსხვავებულ დისციპლინებს. მისი შემოქმედებითი გზა მამამის, მიგელ კანოს მეთვალყურეობის ქვეშ დაიწყო, რომლისგანაც მან არქიტექტურის ფუნდამენტური პრინციპები მემკვიდრეობით მიიღო. სწორედ ამ სტრუქტურულმა ცოდნამ მოგვიანებით განაპირობა სივრცითი სიღრმე და მონუმენტური სიმძლავრე, რაც მის ვიზუალურ ნამუშევრებში იგრძნობა.
მისი განათლება ესპანური სამხატვრო სამყაროს უმჯობესឥ pengaruhებთა ქსოვილი იყო. ფერწერის სფეროში მან თავისი ტექნიკა ხუან დელ კასტილოს აკადემიაში დახვეწა და სწავლობდა ფრანსისკოパჩესოსთან, რომელიც ველასკესის პატიოსანი მასწავლებელი იყო. ამ წარმომავლობამ იგი პირდაპირ დაუკავშირა ბაროკოს მოძრაობის გულს, რამაც მისი ტილოები დრამატული დაძაბულობითა და სულიერი ნათლით შეავსო. ამავდემეად, მისი სკულპტურული ოსტატობა იან მარტინეს მონტანიესის მეთვალყურეობის ქვეშ ჩამოყალიბდა, რამაც მას საშუალება მისცა, ქვა და ხე ანატომიური ელეგანტურობითა და ემოციური რეზონანსით გაეღვიძებინა.
ფორმაისა და სულის ოსტატობა
კანოს შემოქმედება აღინიშნება არაჩვეულებრივი უნარით, რომლის მეშვეობითაც იგი ადამიანურ ფორმაში ღვთიურს აკვირდება. როგორც მოქანდაკემ, მან მარადიული დიდება მოიპოვა ისეთი ნამუშევრებით, როგორიცაა მადალენე და ბავშვი ლებრიხას ეკლესიაში და მისი გიგანტური, მძლავრი ფიგურები — წმინდა პეტრე და წმინდა პავლე. ეს ნამუშევრები წარმოაჩენენ მასშტაბების ფლობას და ღრმა რელიგიური მოკედლობის გამოწვევის უნარს ფიზიკური არსებობის მეშვეობით.
თავის ფერწერაში კანო იყენებდა ბაროკოს ეპოქის დრამატულ ტექნიკებს ინტენსიური სულიერი შეხვედრების მომენტების შესაქმნელად. მისი კომპოზიციები ხშირად მოიცავს:
სინათლისა და ჩრდილის თამაში, სადაც უხილავი სინათლის წყაროები აფენს ნათელს წმინდა ფიგურებს, როგორც ეს მისი წმინდა იოანე epatოს გამოსახულებაში ჩანს.
ემოციური სიახლოვე, რაც ვლინდება ისეთ ნამუშევრებში, როგორიცაა Noli me Tangere, სადაც ღვთიურ მადლსა და ადამიანურ ლტოლვას შორის დაძაბულობა თითქმის ხელშესახებია.
ბერძნული მსხვერპლის სიმძიმე, რომელიც ასახულია ანგელოზის მიერ მხარდაჭერილი მკვდარი ქრისტეს სევდიან და დრამატულ სურათში.
მემკვიდრეობა და სამეფო აღიარება
ალონსო კანოს ნიჭის მნიშვნელობა ესპანეთის სამეფო კარზე ყველაზე მაღალ დონეზე იქნა აღიარებული. მისმა პრესტიჟმა იგი პირველ სამეფო არქიტექტორად და ფილიპე IV-ის ფერწერად დაგვნიშნა. მისი გავლენა მომავალი თაობების განათლებაზეც გავრცელდა, როდესაც იგი პრინც ბალთაზარ ჩარლეს ასწავლიდა. ძლევამოსილებასთან ამ ახლო კავშირმა მას საშუალება მისცა, წარუვალ კვალი დაეტოვებინა ესპანეთის არქიტექტურულ ლანდშაფტზე; აღსანიშნავია, რომ იგი იყო გრანადის კათედრალის მთავარი არქიტექტორი, რომლის დიდებული ფასადიც მისი გარდაცვალების შემდეგ აიგო.
ក្រៅკლასური ტიტულების მიღმა, კანოს მემკვიდრეობა ანდალუსიის კულტურის ფაბრიკაშია შენახული. არქიტექტურის სტრუქტურული სიმკაცრის, სკულპტურის ტაქტილური ემოციისა და ფერწერის ნათელი თხრობის ერთმანეთთან გადაჯვარედინებამ იგი ესპანური ბაროკოს ერთ ყველაზე მრავალმხრივ და არსებით ოსტატად აქცია.
