ხატულა/ავტორი
დაბადების ადგილი ონტა, აშშ
კარლტონ უოტკინსი: პეიზაჟური ფოტოგრაფიის პიონერი
ადრეული ცხოვრება და წარმომავლობა (1829-1851)
დაბადება: 1829 წლის 11 ნოემბერი, ონტონტა, ნიუ-იორკი.
კარლტონ ედუარდ უოტკინსი რვა შვილის უფროსი იყო, რომლებიც გაემზადნენ ხელოსტისა და მეម្ფობის, ჯონ და ჯულია უოტკინსის ოჯახში.
მისი ბავშვობა სოფლად ჩაბმული იყო, სადაც მან ნადირობისა და თევზჭერის ხელოვნება დახვეწა, ასევე აქტიურად მონაწილეობდა ადგილობრივ ცხოვრებაში, მათ შორის გლი-კლუბსა და პრესბიტერიანულ საეკლესიო გუნდში.
ადრეული ცხოვრება და წარმომავლობა (1829-1851)
1851 წელს, სიმდიდრის მოზიდვის სურვილით, უოტკინსი თავის ბავშვობის მეგობართან, კოლის ჰანტინგტონთან ერთად სან-ფრანცისკოსკენ გაემგზავრა.
ადრეული კარიერა და ფოტოგრაფიული დასაწყისი (1851-1861)
მიუხედავად იმისა, რომ ოქროს ძიებაში თავდაპირველად წარუმატებელი აღმოჩნდა, როგორც უოტკინსი, ისე ჰანტინგტონი თავიანთ შესაბამის სფეროებში წარმატებას მიაღწიეს.
უოტკადს თავიდან სამთო სამუშაოებისთვის საჭირო მარაგების მიწოდების ფუნქციით Began working as a supply deliverer for mining operations, სანამ ჯორჯ მურის წიგნის მაღაზიაში გამყიდველად იმუშავებდა.
გადამწყვეტი მომენტი: დაგერეოტიპისტ რობერტ ჰ. ვენსის სტუდიაში გაჩენილმა მოულოდნელმა ვაკანსიამ უოტკინსი ოსტატობის სწავლისკენ უბიძგა, მიუხედავად იმისა, რომ მას ფოტოგრაფიული გამოცდილება არ გააჩნდა.
მან სწრაფად დაეუფლა ამ ხელოვნებას, გადაასწრო თავის მასწავლებელს და დაიმკვიდრა სახელი, როგორც მაღალი ხარისხის ნამუშევრების შემქმნელმა.
1858 წლისთვის უოტკინსმა დამოუკიდებელი ფოტოგრაფიული ბიზნესი დაამყარა და შეასრულა ისეთი შეკვეთები, როგორიცაა კალიფორნიის ილუსტრირება ჯეიმს მეისონ ჰუჩინგსისთვის და სამთო ნაკვეთების დოკუმენტირება.
იოსემიტე და „მასიური ფირფიტების“ ეპოქა (1861-1867)
ტრასის შემობრუნება: 1861 წლის ივლისში უოტკინსი იოსემიტეს ველზე გაემგზავრა, თან ექონდა თავისი მასიური ფირფიტების კამერა (რომელიც იყენებდა 18x2ლით 22 ინჩიან შუშის ფირფიტებს) და სტერეოსკოპიული კამერა.
მან გადაღო იოსემიტეს ზოგიერთი პირველი დეტალიზებული ფოტოგრაფია, რითაც მისი დიდებულება აღმოსავლეთის აუდიენტს წარუდგინა.
ეს გამოსახულებები გადამწყვეტი როლი ითამაშა კონგრესის დარწმუნებაში, რომ იოსემიტეს ველი ეროვნულ პარკად შემენარჩუნებინა – რაც ვიზუალური დოკუმენტაციის ძალის დასტური იყო.
1864 წელს მას კალიფორნიის შტატის გეოლოგიური სამርწმუნებლო კომისიამ იოსემიტეს ფოტოგრაფირება დაავალა.
1867 წელს მან გახსნა თავისი პირველი საჯარო გალერეა და მონაწილეობა მიიღო პარიზის მსოფლიოEXPO-ში, სადაც თავისი ნამუშევრებისთვის მედალი მოიგო.
წარმატება, დაბრკოლებები და გვიანი წლები (1867-1916)
უოტკინსის „იოსემიტეს სახელოვნებო გალერეა“ ასთზე მეტ დიდ პაციფიკური სანაპაროს ხედს და ათასობით სტერეოსკოპიულ გამოსახულებას აჩვენებდა.
ადრეული კარიერა და ფოტოგრაფიული დასაწყისი (1851-1861)
ბიზნესის გამოწვევები: ხელოვნებრივი წარმატების მიუხედავად, უოტკინსი ტანჯავდა ბიზნესის მართვის სირთულეებს და გალერეა დაკარგა კრედიტორ ჯ.ჯ. কুকისთვის, რომელმაც მოგვიანებით მისი ნამუშევრების რეპროდუქცია ავტორისობის გარეშე მოახდინა, რადგან იმ დროს ფოტოგრაფიაზე საავტორო უფლებების შესახებ კანონმდებლობა არ არსებობდა.
ამის საპასუხოდ მან შექმნა გამოსახულებათა „ახალი სერია“, რითაც შეეცადა თავისი მხატვრული ხედვის აღდგენას.
1879 წელს უოტკინსი ფრენს სნიდსს დაქორწინდა და მათ ორი შვილი ეყოლათ: ჯულია (დაბადებული 1881 წ.) და კოლისი (დაბადებული 1883 წ.).
მხედველობის თანდათანობითმა დაქვეითებამ შეაფერხა მისი მუშაობა 1890-იან წლებში, რაც საბოლოოდ ფები ჰერსტის შეკვეთის შეუსრულებლობაში დასრულდა.
ბოლო წლები და მემკვიდრეობა
ფინანსურმა გასტაცებულობამ უოტკინსის ოჯახს თვრამთვინე ევლინად რკინიგზის სავარძელში ცხოვრება მოუწია.
1906 წლის სან-ფრანცისკოს მიწისძვრამ და ხანძარმა მისი სტუდია გაანადგურა, მასთან ერთად უთვალსხვავისი ფოტოგრაფია და ნეგატივი.
უოტკინსი კაპაი რანჩოში გადასახლდა, ხოლო 1910 წელს იგი შეურჩეველად გამოცხადდა და ნაპას სახელმწიფო ფსიქიატრიულ საავადმყოფოში მოხვდა.
სიკვდილი: ის 1916 წელს გარდაიცვალა და საავადმყოფოს ტერიტორიაზე, უსახელო საფლავში არის დაკრძალული.
უოტკინსის მემკვიდრეობა მარადიულია როგორც პეიზაჟური ფოტოგრაფიის პიონერისა, რომლის გამოსახულებებმა არა მხოლოდ ამერიკის დასავლეთის სილამზე დაიჭირეს moments, არამედ გადამწყვეტი როლიც შეასრულეს მისი ბუნების შემحافظებლობაში.
მუზეუმი
გამოფენილია შემდეგ ადგილზე: Los Angeles, United States of America
ჟან პოლ გეტის მუზეუმის ხედვა: ხელოვნების მარადიული მემკვიდრეობა
ლოს-ანჯელესის ქალაქის ზემოდან, güneşli yamaçlarda yer alan ჟან პოლ გეტის მუზეუმი მხოლოდ ხელოვნების განთავსების ადგილი არ არის; ეს არის ჩაღრმავებული გამოცდილება, ხელოვნების გარდამორჩენელი ძალა და მისი დამფუძნებლის, ჟან პოლ გეტის უკვდავი მემკვიდრეობის აღიარება. მუზეუმის წარმოშობა უბრალო, მაგრამ გამორჩეული რწმენაშია განხორციელებული: მსოფლიოს ხელოვნების მემკვიდრეობა უნდა იყოს ყველასთვის თავისუფლად ხელმისაწვდომი. ეს სწრაფვა, რომელიც დაიფესვა ნავთობის მაგნატის სილამაზისადმი სიყვარულში, ამერიკის ერთ-ერთ საყვარელ და აღიარებულ კულტურულ ინსტიტუტად გადაიზარდა – ადგილად, სადაც ისტორია ფარფარებს ძველი ქანდაკებებისგან, ემოციები რემბრანტის პორტრეტებში რეზონირებენ და ვან გოგის ლანდშაფტები სიცოცხლით სუნთქავენ.
მინისა და ქვას ჰარმონიული ნაზრი: ორი ხედვა
გეტის ორმაგი 캠პუსი წარმოუდგენლად განსხვავებულ, მაგრამ ურთიერთდახმარებრივ არქიტექტურულ გამოცდილებას გვთავაზობს. დასავლეთ შენობა, რომელიც რიჩარდ მეიერის კონცეფციაა, მინიმალისტური ელეგანტურობის ფილოსოფიას განასახიერებს – ტრავერტინის კედლები, რომლებიც დროში გამძლეობას ასხივებენ და უზარმაზარი მინის ნაბიჯები, რომლებითაც გალერეებში ბუნებრივი სინათე იღვრება. ეს ინახავს ფსკუერს, რომელიც ხელოვნების ხატვას ამყარებს, შედარებით ნაკლებ ყურადღებას აქცევს და მაქსიმალიზაციას უზრუნველყოფს. საწინააღმდეგო East Building-ი, რომელსაც მაიკლ გრეისი შექმნა, თამაშობრივ ელემენტს წარმოგვიდგენს, ინტეგრირებულია ბაღებით, ეზოებითა და წყაროებით – მწვანე ოაზისი, რომელიც მუზეუმს გარემოსთან აკავშირებს და გალერეების ინტელექტუალური სიღრმისგან სასიამოვნო შესვენებას გვთავაზობს. ამ ორ არქიტექტურულ სტილის ურთიერთქმედება წარმოუდგენლად გამორჩეულია, რაც სტუმრებისთვის დინამიკური და მომხიბლავი გამოცდილების შექმნას უზრუნველყოფს.
დროში მოგზაურობა: ხელოვნების შედევრები საუკუნეებს შუამდგომარეობს
ჟან პოლ გეტის მუზეუმის კრებული წარმოუდგენლად მრავალფეროვანია, რომელიც საუკუნეებსა და კონტინენტებს მოიცავს, ადამიანური შემოქმედების მომხიბლავ მოგზაურობას გვთავაზობს. მისს შიგნით აღმოაჩენთ ევროპული მხატვრული ტილოების უნიკალური არჩევანს რენესანსიდან იმპრესიონიზმამდე – რემბრანტის შედევრები, სადაც ფუნთუშა ხაზს უშვებს არა მხოლოდ მსგავსებასთან, არამედ βαθύ συναισθηματικό βάθος με τη χρήση του chiaroscuro-ს; ვინსენტ ვან გოგის მოხეული ლანდშაფტები, რომლებიც გულმოდგინებით სჭვრიტებენ; და სხვა მრავალი ნაწარმოები, რომელიც საუბრობს თავიანთ ეპოქაზე. მხატვრობასთან ერთად, მუზეუმის სიმდიდრენი გადააქვს ბევრად უფრო შორეულ ადგილებში, მოიცავს რახა დინ დაჲალის მომხიბლავ ფოტოსურათებს, რომლებიც ყოველდღიური ცხოვრებისა და წარსულის სოციალური ჩვევების στιγმებს გვთავაზობენ; უნიკალური ძველი ბერძნული და რომაული ქანდაკებები, რაც გონებას ტრანსპორტირებას უკეთებს კლასიკური ანტიკურობის დიდებაში; და დეკორატიული ხელოვნების შთამბეჭდავი კრებული, რომელიც აჩვენებს ცხოვრების ყოველდღიურ ასპექტებს საუკუნეების განმავლობაში – გამოხატული ავეჯი, მბზარავი კერამიკა და შესრულებული ტექსტილები. მუზეუმის სხვადასხვა კულტურების წარმოჩენისთვის ერთგვარი აღიარება მისი ძველი ახლო აღმოსავლეთის ხელოვნების კოლექციაშიც იხილეთ, მათ შორის მოზაიკებსა და ქანდაკებებში, რომლებიც გამოვლენს ცივილიზაციების ელეგანტურობას, რაც წინ უძღოდა კლასიკურ ბერძნულსა და რომაულს.
გადმოცემის ხედვა: გამოფენები და მუდმივმოქმედი სწავლეა
ჟან პოლ გეტის მუზეუმი 지속적으로 ხელოვნების საზღვრებს აწევს, ყურადღებით შექმნილ გამოფენებთან, რომლებიც სხვადასხვა კულტურასა და ისტორიულ პერიოდს ასახავს. ამჟამინდელი გამოფენები ხშირად წარმოადგენს იშვიათი ნაწარმოებს, რაც ახალ თვალსაზრვებს გვთავაზობს ნაცნობი ხელოვანების შესახებ და ნაკლებად ცნობილოსტატებს აცნობს. მუზეუმი ასევე აქტიურად υποστηρίζει კვლევას ნამუშევრების წარმომავლობაზე, აღიარებს და αντιμετωπίζει საკუთრებისა და კულტურული მემკვიდრეობის გარშემო არსებულ კომპლექსურ ისტორიებს. გეტის კვლევითი ინსტიტუტი მნიშვნელოვან როლს ასრულებს ხელოვნების ცოდნის გაღრმავებაში; მისი ფართო ციფრული რესურსი ხელმისაწვდომია მკვლევართა მიერ მთელს მსოფლიოში, რაც მუზეუმს ხელოვნების ცოდვის გლობალური კერად აქცევს.
გულმოყვარეობის საფუძველი: ხელმისაწვემობა
ჟან პოლ გეტის პირველადი ხედვა გადააჭარბებოდა 단순한 კოლექციას; მან მხარი დაუჭირა ორივე 캠პუსში შესვლას, რაც განხორციელდა ხელოვნების გარდამორჩენელი პოტენციალისადმი მყარი რწმენით. ეს ერთგვაროვნება არის მუზეუმის ფილოსოფიის საფუძველი, რომელიც უზრუნველყოფს, რომ ყველას, ανεξαρНезависимо от социально-экономического статуса, აქვს შესაძლებლობა ხელოვნების სიხარული და შთაგონება განიცადოს. ამ გულმოყვარეობას συμπληρώνει εκπαιδευτικό πρόγραμμα, რომელიც მოიცავს лекции, семинары, экскурсии και μια αναπτυσσόμενη ψηφιακή βιβλιοθήκη για κοινό κάθε ηλικίας και προτίμησης. გეტის ისტორია άρρηκτα συνδέεται με მისი ιδρυτή αμετάβλητη δέσμευση να κάνει την τέχνη προσβάσιμη σε όλους – μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει τους επισκέπτες παγκοσμίως.
