David Bomberg

Vroege Leven en Artistieke Opleiding

• Geboren: Birmingham, Verenigd Koninkrijk (5 december 1890)
• Overleden: Londen, Verenigd Koninkgend (19 augustus 1957)
• Een van de 'Whitechapel Boys' – een groep kunstenaars uit de East End die aan het begin van de 20e eeuw opkwamen.

Geboren als zoon van Pools-Joodse immigranten, Abraham en Rebecca Bomberg, studeerde hij aanvankelijk aan de City and Guilds Technical Art School voordat hij zich in Birmingham opleidde tot lithograaf.

Hij studeerde onder Walter Sickert aan de Westminster School of Art (1908-1910), waarbij hij werd beïnvloed door de focus van Sickert op vorm en het stedelijke leven. Een cruciale ontmoeting met het werk van Paul Cézanne vond plaats via de tentoonstelling "Manet and the Post-Impressionists" van Roger Fry in 1910. Later volgde hij een opleiding aan de Slade School of Art (1911), waar hij de Tonks Prize won voor zijn tekening van medestudent Isaac Rosenberg.

De Avant-Garde Jaren: Cubisme, Futurisme en Controvers

• Aan de Slade maakte Bomberg deel uit van een opmerkelijke generatie, waaronder Mark Gertler, Stanley Spencer, C.R.W. Nevinson en Dora Carrington.
• Hij liet zich inspireren door de Londense tentoonstellingen van de Italiaanse Futuristen in 1912 en Fry's tweede postimpressionistische expositie (met werken van Picasso, Matisse, de Fauvisten en Wyndham Lewis).
Hij ontwikkelde een eigenzinnige stijl waarin het Cubisme en Futurisme samensmolten – gekenmerkt door geometrische composities, een beperkt kleurenpalet, hoekige figuren en rasterachtige structuren.
• Zijn radicale benadering leidde in 1913 zelfs tot zijn schorsing van de Slade School of Art, omdat zijn werk als te gewaagd werd beschouwd voor de conventionele methoden van de instelling.
• Kortstondig verbonden aan de Omega Workshops van de Bloomsbury Group en tentoonstellend met de Camden Town Group, toonde hij een affiniteit met de Vorticistische beweging van Wyndham Lewis, maar hij bleef onafhankelijk en weigerde volledige betrokkenheid.

Van Oorlog naar Landschap: Een Stijlwisseling

De ervaringen als gewone soldaat tijdens de Eerste Wereldoorlog hadden een diepgaande impact op zijn artistieke visie, wat leidde tot een beweging weg van de abstractie.

In de jaren 20 nam Bomberg een meer figuratieve stijl aan, waarbij hij zich concentreerde op portretten en landschappen die rechtstreeks uit de natuur werden ontleend. Hij ontwikkelde een steeds expressionistischere techniek, gekenmerkt door een textuurrijke impasto en emotionele intensiteit.

Uitgebreide reizen door het Midden-Oosten (met name Palestina) en Europa hebben zijn latere werk aanzienlijk beïnvloed. Zijn afbeeldingen van Jeruzalem zijn hierbij bijzonder opmerkelijk.

Latere Jaren en Nalatenschap

• Van 1945 tot 1953 doceerde hij aan het Borough Polytechnic (nu London South Bank University), waar hij een hele generatie kunstenaars beïnvloedde, waaronder Frank Auerbach, Leon Kossoff, Philip Holmes, Cliff Holden, Edna Mann, Dorothy Mead, Gustav Metzger, Dennis Creffield, Cecil Bailey en Miles Richmond.
• Hij was getrouwd met de landschapsschilderes Lilian Holt.
• Ondanks perioden van relatieve onbekendheid tijdens zijn leven, heeft het werk van Bomberg in de afgelopen decennia steeds meer erkenning gekregen als een belangrijke bijdrage aan de Britse moderne kunst.
• Het David Bomberg House aan de London South Bank University is naar hem vernoemd.
• Zijn nalatenschap ligt in zijn unieke synthese van Europese avant-garde bewegingen en zijn latere ontwikkeling van een krachtige, expressieve landschapsstijl die de essentie van plaats en menselijke ervaring wist te vangen.