Artysta
Urodzony w Clifton, United Kingdom
The Life and Art of Will Ashton
Born in Clifton, United Kingdom, Will Ashton was a prolific Australian Impressionist painter. He received his early training from his father, James Ashton, and later studied at the Olsson-Talmage studios in London and the Académie Julian in Paris. His connection to France was profound, particularly his fascination with the Seine, its bridges, and the buildings lining its banks. During his career, he traveled through Britain, Europe, and Egypt, often in the company of Lionel Lindsay or Charles Bryant. His works were exhibited in Sydney, Melbourne, Perth, and Adelaide, and several of his paintings were accepted by the Royal Academy of Arts in London and the Salon de la Société des Artistes Français.
Professional Legacy and Recognition
Beyond his studio practice, Ashton held significant roles within the Australian art community. He served as the director of the Art Gallery of New South Wales and was the first director of the David Jones Art Gallery. His leadership extended to the Commonwealth Art Advisory Board, where he served as chairman. His contributions to the arts were recognized through various honors, including being appointed an Officer of the Order of the British Empire and being made a Knight Bachelor. His artistic achievements were marked by multiple awards, including the Wynne Prize and the Godfrey Rivers Bequest prize.
Muzeum
Prezentowane w Melbourne, Australia
Początki i historia National Gallery of Victoria
National Gallery of Victoria została założona w 1861 roku. Jej powstanie przypadło na erę gorączki złota, czas gwałtownego rozkwitu kolonii. Instytucja ta rozpoczęła swoją działalność jako skromne repozytorium odlewów gipsowych, które miały stanowić pomost łączący nowo powstały świat z ugruntowanymi tradycjami artystycznymi Europy. Ta pierwotna kolekcja była pragmatyczną odpowiedzią na kolonialne aspiracje, dążące do osiągnięcia kulturowej równowagi z dawnymi, potężnymi mocarstwami.
Wraz z rozwojem instytucji, jej horyzonty zaczęły wykraczać daleko poza te wczesne substytuty. W 1869 roku jej nazwa została oficjalnie zmieniona na National Gallery of Victoria. Od momentu swojego powstania, galeria stała się najstarszym i najczęściej odwiedzanym muzeum sztuki w Australii. Ewolucja tej instytucji stanowi lustro zmieniającej się tożsamości narodu, przechodząc drogę od skromnego zbioru odlewów do wszechstronnego ośrodka, który dziś skrywa arcydzieła pochodzące z wielu wieków i z różnych kontynentów.
Architektura budynków NGV
Budynek NGV International, położony przy St Kilda Road, stanowi niezwykle istotny obiekt wpisany do rejestru dziedzictwa kulturowego Wiktorii. Pierwotnie zaprojektowany przez Sir Roya Groundsa, zachwyca fasadami wyłożonymi tradycyjnym australijskim niebieskim kamieniem, który nadaje mu monumentalnego charakteru. Wnętrza oraz sama logika przestrzenna obiektu zostały później poddane artystycznej reinterpretacji dzięki eleganckiemu wizjonerstwu Mario Belliniego. Ta unikalna koncepcja projektowa wykorzystuje szerokie, uniesione deflektory, które mają za zadanie chwytać światło, tworząc subtelne i ulotne efekty wizualne poprzez nieustanny dialog z oświetleniem zewnętrznym.
Instytucja ta funkcjonuje w dwóch odrębnych lokalizacjach, tworząc fascynującą opowieść o ewolucji formy. The Ian Potter Centre: NGV Australia, zlokalizowane na Federation Square, stanowi nowoczesny kontrapunkt dla skrzydła International. Ta druga siedziba, zaprojektowana przez Lab Architecture Studio, została otwarta w 2002 roku. Podczas gdy budynek International utrzymuje bardziej tradycyjną estetykę, the Ian Potter Centre stawia na odważne formy geometryczne oraz szkło, tworząc nowoczesną i przejrzystą przestrzeń dla australijskiej kolekcji galerii.
Różnorodność kolekcji National Gallery of Victoria
Kolekcja ta obejmuje ponad 76 000 dzieł, które przenoszą nas przez wieki i kontynenty, tworząc niezwykłą mozaikę ludzkiej ekspresji. Instytucja ta zachowuje unikalną, podwójną perspektywę, łącząc w swoich progach sztukę światową z niezwykle istotną dla lokalnej tożsamości sztuką australijską. Ta imponująca szerokość spojrzenia pozwala na bezpośrednie zestawienie ugruntowanych tradycji europejskich z ewoluującą narracją, jaką niesie ze sobą australijski krajobraz oraz tożsamość narodowa. Zbiory te skrywają w sobie fundamentalne dla zrozumienia zachodniej historii sztuki przykłady z epoki baroku oraz rozkwitu Złotego Wieku w Holandii.
Poza europejskim dziedzictwem, instytucja ta staje się strażnikiem azjatyckich artefaktów oraz dzieł reprezentujących różnorodne ruchy artystyczne z całego globu. Wśród tych skarbów odnajdziemy ślady australijskiego modernizmu oraz malowniczość szkoły Barbizon. Obecność tak różnorodnych materii sprawia, że kolekcja staje się żywym zwierciadłem szerokiego spektrum kulturowych przejawów, rozciągając się od klasycznych europejskich obrazów olejnych, przez współczesne kreacje, aż po bezcenne artefakty historyczne.
Statek, 1860 - Édouard Manet
Madonna z czytającym Dzieciątkiem, 1433 - Jan van Eyck
Strzyżenie baranów, 1890 - Tom Roberts
Mnich z księgą, 1550 - Titian Ramsay Peale II
Święty Eustachy, 1501 - Albrecht Dürer
Arcydzieła kolekcji National Gallery of Victoria
Kolekcja ta skrywa w sobie niezwykłe dzieła pochodzące z epoki północnego renesansu oraz Złotego Wieku Holandii. Jan van Eyck i jego Madonna z Dzieciątkiem czytającym (ok. 1433) pozostaje jednym z centralnych punktów historycznych zbiorów galerii. W podobnym duchu, Dwaj starcy w sporze (św. Piotr i św. Paweł) (1628) autorstwa Rembrandta van Rijna stanowi przejmujące studium ludzkiego charakteru i mistrzowskiej gry światła. Te wybitne płótna sąsiadują z angielskim portretem, reprezentowanym przez Lady Frances Finch (1782) autorstwa Sir Joshua Reynoldsa, oraz z dramatycznymi kompozycjami Dante Gabriel Rossettiego, wśród których odnajdziemy m.in. Paolo i Francesca da Rimini (1867).
Galeria staje się również świadkiem ewolucji stylów nowoczesnych i współczesnych. Collins St., 5 pm (1955) autorstwa Francisa Bacona tworzy uderzający kontrast dla bardziej tradycyjnych pejzaży, takich jak Łódź przy śluzie (szkic) Johna Constabla. Wśród innych godnych uwagi dzieł znajdują się Manuel Humberg Esteve (1916) Amedeo Clemente Modiglianiego oraz Antaeusz osadzający Dantego i Wergiliusza w ostatowym kręgu piekła (1827) Williama Blake'a.
Statek, 1860 - Édouard Manet
Autoportret, 1768 - Joseph Wright of Derby
Obraz ostu, 1924 - Paul Klee
Strzyżenie baranów, 1890 - Tom Roberts
Najważniejsze nabytki i głośne kradzieże
Dzieje National Gallery of Victoria naznaczone są spektakularnymi nabytkami, które odzwierciedlają nieustannie rosnącą skalę i prestiż tej instytucji. W 1985 roku galeria nabyła płótno The Weeping Woman za kwotę 1,6 miliona dolarów australijskich. W tamtym czasie była to najwyższa cena, jaką jakakolwiek australijska galeria sztuki zapłaciła za pojedyncze dzieło. Zakup ten miał na celu umocnienie międzynarodowej pozycji kolekcji, jednak wkrótce stał się on zarzewiem głośnego skandalu kryminalnego.
2 sierpnia 1986 roku obraz został skradziony z murów galerii. Kradzież przeprowadzono z niezwykłą precyzją, polegającą na wycięciu zamontowanego płótna z ramy. Po incydencie grupa podająca się za „Australijskich Terrorystów Kulturowych” przyznała się do winy, przedstawiając szereg żądań skierowanych do wiktoriańskiego Ministra Sztuki. Obraz odnaleziono ostatecznie 19 sierpnia 1986 roku – był nienaruszony, ukryty w szafce na stacji kolejowej Spencer Street. Choć sprawa kradzieży nigdy nie została w pełni wyjaśniona, znaczenie tego dzieła zostało ponownie podkreślone w 2016 roku, kiedy dom Aukcyjny Sotheby's wycenił je na 100 milionów dolarów australijskich.
Wystawy i dialog artystyczny
National Gallery of Victoria gości szerokie grono artystów międzynarodowych oraz lokalnych, stając się przestrzenią nieustannego dialogu między światowymi tradycjami a rodzimą perspektywą. Program instytucji obejmuje wielkie, międzynarodowe wystawy historyczne, które osadzają galerię w szerszym, globalnym kontekście. Te monumentalne prezentacje często współistnieją z retrospektywami poświęconymi australijskim mistrzom, tworząc ramy niezbędne do zrozumienia ewolucji lokalnej historii sztuki. Poprzez tak różnorodne ekspozycje instytucja wykorzystuje sztukę jako katalizator krytycznej refleksji i intelektualnej wymiany myśli.
W ostatnich cyklach wystawowych szczególny nacisk położono na współczesne praktyki sztuki rdzennej, oferując głęboki wgląd w trwający dialog kulturowy wewnątrz Australii. Analizując te praktyki w zestawieniu z ruchami międzynarodowymi, galeria podejmuje złożone tematy nowoczesnej tożsamości i historii. Dobór dzieł często niweluje dystans między historycznymi precedensami a aktualnymi pytaniami społecznymi, zapraszając widzów do zmierzenia się ze specyfiką ludzkiego doświadczenia poprzez medium wizualne.
