100 Famous Rococo Malarze: The Complete List

11/ 100

Francesco Guardi 1712–1793

Włoski b. Wenecja *Veduta*, *Pittura di tocco* Wikipedia 27/32

Initially, Guardi's work bore the clear influence of Canaletto, the undisputed master of Venetian vedute.

12/ 100

Pietro Longhi 1701–1785

Italian b. Wenecja Venetian painting, Rococo Wikipedia 18/32

He served as Director of the Academy of Drawing and Carving from 1763, furthering Venetian artistic tradition and nurturing the talents of aspiring painters.

13/ 100

Giandomenico Tiepolo 1727–1804

Włoch b. Wenecja Rokoko Wikipedia 18/32

W świetlistym sercu osiemnastowiecznej Wenecji, w epoce zdefiniowanej przez dekadencki przepych rokoka, Giandomenico Tiepolo wyłonił się jako mistrz zarówno wielkiego spektaklu, jak i intymnego ludzkiego dramatu. Urodzony w 1727 roku, jego życie zostało nierozerwalnie wplecione w tkankę jednej z najbardziej potężnych dynastii w historii sztuki. Jako syn legendarnego Giovanniego Battisty Tiepolo, Giandomenico nie tylko odziedziczył nazwisko; odziedziczył język wizualny światła, ruchu i teatralności.

14/ 100

Giovanni Battista Piazzetta 1683–1754

Włoska b. Wenecja Rokoko Wikipedia 16/32

Giovanni Battista Piazzetta, urodzony w Wenecji 13 lutego, bądź to w 1682, bądź w 1683 roku – kroniki z tego okresu są nieco niejednoznaczne – wkroczył w świat miasta przesiąkniętego artystyczną tradycją, a jednocześnie przechodzącego subtelłe zmiany gustów. Jego ojciec, Giacomo Piazzetta, był rzeźbiarzem, a początkowe szkolenie młodego Giovanniego odbywało się w tym rodzinnym warsztacie, co zaszczepiło w nim wczesne zamiłowanie do formy i kunsztu poprzez pracę w drewnie.

Trained Johann Heinrich Tischbein #47

15/ 100

Nicolas Lancret 1689–1743

b. Paryż Wikipedia 16/32

Nicolas Lancret, urodzony w Paryżu w 1690 roku i tamże zmarły w 1743 roku, to postać, której twórczość na stałe wpisała się w kanon francuskiego rokoko. Jego obrazy, pełne lekkości, wdzięku i subtelnego humoru, stanowią barwny zapis życia towarzyskiego Francji panowania księcia Orleana i początków rządów Ludwika XV.

16/ 100

Joseph Vernet 1714–1789

b. Awinion Wikipedia 26/32

Claude-Joseph Vernet, urodzony w 1714 roku w Bordeaux, nie był przeznaczony do tworzenia monumentalnych pejzaży i dramatycznych scen morskich, które zdefiniowały jego artystyczne dziedzictwo. Formalna edukacja Verneta rozpoczęła się pod okiem ojca, Antoine’a Verneta, dekoratora, oraz Nicolasa-Bernarda Lépicié, co zapewniło mu solidne akademickie podstawy przed podróżą do artystycznego serca Europy: Rzymu. Pochłaniał wpływy mistrzów takich jak Claude Lorrain i Salvator Rosa, łącząc ich podejścia w unikalną wizję osobistą.

17/ 100

Rosalba Carriera 1675–1757

Włoska b. Wenecja Rokoko Wikipedia 23/32

Szybko przyciągnęła prestiżową klientelę, w tym Maksymiliana II Bawarskiego, Fryderyka IV Duńskiego, a przede wszystkim Augusta Mocnego, króla Polski i elektora Saksonii, który zgromadził imponującą kolekcję jej prac pastelowych. W 1704 roku uznanie przyszło pod postacią mianowania ją Accademico di merito przez rzymską Accademia di San Luca – rzadki zaszczyt dla kobiety artystki i dowód na rosnącą sławę malarki.

Trained Gustaf Lundberg #50

18/ 100

Jean-Marc Nattier 1685–1766

Francuz b. Paryż Rokok Wikipedia 22/32

However, it was the profound impact of Peter Paul Rubens’ work at the Luxembourg Palace that proved to be particularly transformative. Notable works include The Artist Surrounded by His Family, a charming depiction of Nattier himself and his loved ones, and Marie Lečinska, a captivating portrayal of a young woman embodying the spirit of Diana.

Trained Louis Tocqué #67

19/ 100

Maurice Quentin de La Tour 1704–1788

Francuz b. Saint-Quentin Rokoko Wikipedia 23/32

Zmarł: 17 lutego 1788, Saint-Quطentin, Pikardia, Królestwo Francji. Znany z: Portretów rokokowych wykonanych w pastelu, oddających podobieństwo Woltera, Ludwika XV oraz Madame de Pompadour. Maurice Quentin de La Tour przyszedł na świat w rodzinie muzycznej; jego ojciec, François de La Tour, był muzykiem na dworze księcia Maine.

20/ 100

Alexander Roslin 1718–1793

Szwed b. Malmö Rokokowy Wikipedia 21/32

Aleksander Roslin, urodzony w 1718 roku w Malmö w Szwecji, wyłonił się jako jeden z najbardziej cenionych portreczystów epoki rokoka. Wczesne szkolenie pod kierownictwem kapitana admirała Larsa Ehrenbilla zapewniło mu podstawowe umiejętności, ale to późniejsza praktyka u Georga Engelharda Schrödera w Sztokholmie naprawdę rozpaliło jego pasję i ukształtowało wrażliwość estetyczną.

21/ 100

Johann Zoffany 1733–1810

Niemiec b. Frankfurt nad Menem Neoklasycyzm, Realizm Wikipedia 15/32

Johann Zoffany, urodzony Johannes Josephus Zauffaly w 1733 roku we Frankfurcie nad Menem, był malarzem pochodzenia niemieckiego, który zyskał uznanie głównie w Anglii i we Włoszech. Był również popularny wśród rodziny cesarskiej austriackiej i otrzymał tytuł barona Holy Roman Empire w 1776 roku przez cesarzową Marię Teresę. Trybuna Galerii Uffizich (1772-1778): Jego najbardziej znane dzieło, precyzyjne przedstawienie Galerii Uffizi w Florencji.

22/ 100

Louis-Michel van Loo 1707–1771

Francuski b. Tulon Rokoko Wikipedia 17/32

Urodzony 2 marca 1707 roku w Toulon we Francji, Ludwik Michał Van Loo wywodził się ze znamienitego rodu artystów. Już na tym wczesnym etapie Van Loo wykazał się wyjątkowym talentem, zdobywając nagrodę od prestiżowej Académie Royale de Peinture et de Sculpture w Paryżu w 1725 roku – co stanowiło świadectwo jego rozwijających się umiejętności i ogromnego potencjału.

Trained by Jean-Baptiste van Loo #53

23/ 100

Jean-Étienne Liotard 1702–1789

Szwajcar b. Genewa Wikipedia 20/32

Jean-Étienne Liotard przyszedł na świat 22 grudnia 1702 roku w Genewie, w Szwajcarii. Zaangażowanie artysty w życie intelektualne Europy znajduje swoje odzwierciedlenie w Portrecie Francesco Algarottiego, ukończonym w 1745 roku. Podobnie, jego kunszt w przedstawianiu młodych postaci objawia się w Portrecie Marii Frederike van Reede-Athlone w wieku siedmiu lat, dziele zachowanym w Muzeum J.

24/ 100

François Lemoyne 1688–1737

b. Paryż Wikipedia 14/32

Urodzony w Paryżu w 1688 roku, Lemoyne poświęcił swoje życie na ożywienie monumentalności malarstwa alegorycznego na dużą skalę – tradycji, która nieco osłabła od czasów Charlesa Le Bruna, którego Lemoyne głęboko podziwiał i pragnął mu sprostać. Od wczesnego szkolenia pod opieką swojego macocha Roberta le Vrac, a później w surowym środowisku Académie Royale de peinture et de sculpture, Lemoyne wykazywał oddanie opanowaniu zarówno umiejętności technicznych, jak i ekspresji artystycznej.

Trained Charles-Joseph Natoire #30, François Boucher #4

25/ 100

Jean-François De Troy 1645–1730

b. Tuluza Wikipedia 12/32

Jean-François de Troy, urodzony w 1645 roku w Tuluzie we Francji, narodził się w rodzinie głęboko zakorzenionej w tradycji artystycznej. To wczesne doświadczenie, połączone z dalszymi studiami pod kierunkiem Claude’a Lefèbvre i Nicolasa-Pierre Loir w Paryżu, stworzyło fundament dla kariery, która uczyniła go nie tylko uznanym portrecistą, ale także ulubionym artystą wśród europejskiej arystokracji.

26/ 100

Jean-Baptiste Pater 1695–1736

Francuz b. Valenciennes Rokokowa paleta pastelowa Wikipedia 13/32

Jean-Baptiste Pater (ur. 29 grudnia 1695 w Valenciennes, zm. 25 lipca 1736 w Paryżu) stanowi wyjątkową postać w historii francuskiego Rococoa – jedyny znany student Antoine’a Watteau, uznawanego za najwybitniejszego artystę tego nurtu. Wczesne lata i wpływy: Formujące lata Patera spędził na doskonaleniu swoich umiejętności pod okiem ojca, Antoine'a Patera, przyswając podstawowe zasady rzeźby, zanim rozpoczął studia artystyczne z Jean-Baptiste Guide w Paryżu (1713).

Trained by Jean-Antoine Watteau #1

27/ 100

Charles André van Loo 1705–1765

Francuzi b. Nicea Rococo Wikipedia 16/32

Pochodzenie: Syn Louisa-Abrahama van Loo i młodszy brat Jean-Baptiste van Loo; członek odnoszącej sukcesy dynastii malarzy niderlandzkich. Wczesna edukacja: Początkowe szkolenie w Turynie, a następnie studia w Rzymie (1romat 1712) pod okiem Benedetto Luti oraz Pierre Legrosa. Studia paryskie: Uczestnik Académie royale, zdobywca pierwszej nagrody w dziedzinie rysunku w 1723 roku oraz malarstwa historycznego w 1727 roku.

Trained by Jean-Baptiste van Loo #53 · Trained Johann Heinrich Tischbein #47

28/ 100

Francesco Zuccarelli 1702–1788

Włoska b. Pitigliano Rokoko, Barok Wikipedia 15/32

Uczniostwo: Zuccarelli rozpoczął swoją artystyczną podróż jako uczeń Giovanni Maria Morandi oraz Pietro Nelli w Rzymie, początkowo koncentrując się na portretowaniu postaci. Grawerowanie i freski: W latach 1728–1731 poświęcił się głównie grawerowaniu niszczejących fresków autorstwa Giovanni da San Giovanni oraz Andrea del Sarto, wykazując się niezwykłą dbałością o detal i klasycznymi wpływami.

29/ 100

Jacopo Amigoni 1682–1752

Włoska b. Neapol Późny barok i rokoko Wikipedia 21/32

Urodzony w Neapolu około 1682 roku i zmarły w Madrycie w 1752 roku, Jacopo Amigoni jawi się jako postać kluczowa dla świata sztuki późnego baroku i wczesnego rokoka. Około 1717 roku rozpoczął pracę w Bawarii, początkowo na dworze w pałacu Nymphenburg, a później zajął prestiżową posadę w zamku Schleissheim w latach 1725–1729.

30/ 100

Charles-Joseph Natoire 1700–1777

Francuski b. Nîmes Rokokowy Wikipedia 15/32

Charles-Joseph Natoire (1700–1777) stanowi postać kluczową w artystycznym krajobrazie późnego baroku i wczesnego rokoka we Francji, ucieleśniając wyrafinowane wrażliwości swojej epoki. Ta podstawa została jeszcze bardziej doskonalona pod okiem François Lemoyne’a, być może najwybitniejszego malarza dworu Ludwika XV.

Trained by François Lemoyne #24 · Trained Jean-Baptiste Perronneau #65

31/ 100

Franz Anton Maulbertsch 1724–1796

Niemiecko/Austriacka b. Langenargen Rokoko, Barok Wikipedia 16/32

Urodzony w 1724 roku w sielankowym, położonym nad jeziorem niemieckim miasteczku Langenargen, Franz Anton Maulbertsch wyłonił się jako kluczowa postać łącząca dramatyczny przepych późnego baroku z eteryczną elegancją rodzącego się nurtu rokoka. Jego artystyczna podróż rozpoczęła się od formalnego kształcenia w Akademii Wiedeńskiej – doświadczenia fundacyjnego, które ukształtowało jego niezwykły styl i wyniosło go do rangi sławy w całej Europie Środkowej.

32/ 100

Charles-Antoine Coypel 1694–1752

Francuz b. Paryż Barok Rococo Wikipedia 11/32

W wielkiej tkaninie historii sztuki francuskiej niewiele postaci ucieleśnia tak z gracją delikatne przejście od ciężkiego przepychu baroku do radosnej elegancji rokoka, jak Charles Antoine Coypel. Urodzony w Paryżu w 1694 roku w linii artystycznej sławy, Coypel był przeznaczony do wielkości. Jako syn znamienitego Antoine'a Coypela i wnuk Noëla Coypela, jego samo istnienie było przesiąknięte tradycjami Académie Royale.

33/ 100

Adélaïde Labille-Guiard 1749–1803

French b. Paris Rococo to Neoclassicism Wikipedia 20/32

Adélaïde Labille-Guiard (1749–1803) stands as a remarkable figure in the history of French art, not merely for her exquisite portraits but also for her courageous challenge to the restrictive conventions that governed women’s roles within the artistic world. Other notable works include portraits of prominent figures such as Madame Adélaïde and Victoire, the elder sisters of Louis XVI, and numerous studies of drapery, reflecting her technical expertise and keen eye for detail.

Trained by Maurice Quentin de La Tour #19

34/ 100

Dmitrij Lewicki 1735–1822

ukraińsko-rosyjska b. Kijów Portret klasyczny Wikipedia 16/32

Dmitry Grigoryevich Levitsky, urodzony w Kijowie w 1735 roku, wywodził się z rodziny głęboko zakorzenionej w ukraińskich tradycjach artystycznych. Przeprowadzka rodziny do Petersburga około 1758 roku stała się momentem przełomowym, otwierając drzwi do formalnego kształcenia artystycznego pod okiem szanowanego Alekseya Antropova. Chłonął wiedzę od innych wielkich twórców, w tym od Louisa Lagrenée w Petersburgskiej Akademii Sztuk, co pozwoliło mu na dalsze dosktałcanie swojej techniki.

35/ 100

Jean-Baptiste Pigalle 1725–1805

b. Tournus

Jean-Baptiste Pigalle, urodzony w 1714 roku w Tournus we Francji, to postać niezwykle ważna dla historii rzeźby francuskiej. Pigalle doskonalił swoje umiejętności w Lyonie, a następnie przeniósł się do Paryża, gdzie zanurzył się w studia z modelami żywymi w Królewskiej Akademii. Wsparcie wpływowej znawczyni sztuki, La Live de Jully, dodatkowo przyspieszyło jego karierę, kulminując przyjęciem do Akademii po prezentacji Aveugle trompé w 1755 roku.

36/ 100

Anne Vallayer-Coster 1744–1818

Francuska b. Paryż Rococo, Martwy Żywot Wikipedia 14/32

Anne Vallayer-Coster, urodzona w Paryżu 21 grudnia 1744 roku, wyłoniła się jako niezwykła postać w świecie francuskiej sztuki końca XVIII wieku. Dorastanie w samym sercu tętniącej życiem pracowni ojca – Josepha Vallayera, złotnika służącego rodzinie królewskiej w Gobelins – zaszczepiło w niej wczesną miłość do skrupulatnego rzemiosła i wyrafinowanego detalu.

37/ 100

Ługrené 1756–1827

Francuz b. Paryż Rokok, Neoklasycyzm

It is impossible to discuss Louis-Jean-François Lagrenée without acknowledging the parallel career of his younger brother, Jean-Jacques Lagrenée.

38/ 100

Giovanni Battista Pittoni 1687–1767

b. Wenecja Late Baroque, Rococo Wikipedia 19/32

In the vibrant, water-bound splendor of eighteenth-century Venice, few artists captured the theatrical essence of the late Baroque and Rococo periods as fluently as Giambattista Pittoni. His early training was deeply personal, conducted under the guidance of his uncle, Francesco Pittoni, a painter of the Venetian Baroque.

Trained by Antonio Balestra #69

39/ 100

Gaspar Van Wittel 1653–1736

Holender b. Amersfoort Malarstwo veduta Wikipedia 14/32

Caspar van Wittel, znany we Włoszech jako Gaspare Vanvitelli lub Gasparo degli Occhiali, jawi się jako postać kluczowa w historii sztuki, stanowiąca pomost między holenderską precyzją topograficzną a rozkwitającą włoską tradycją veduty. Urodzony w Amersfoort w Holandii około 1652 lub 1653 roku, przeszedł drogę od względnej nieznajomości do statusu jednego z najbardziej pożądanych malarzy widokowych w Rzymie, co stanowi świadectwo jego wyjątkowego talentu i niezwykłej zdolności obserwacji.

40/ 100

Fiodor Stepanowicz Rokotow 1730–1808

b. Moskwa

W wielkiej, rozległej tkaninie rosyjskiej sztuki XVIII wieku, gdzie wielu malarzy pragnęło uchwycić czysty przepych epoki Romanowów poprzez pozłacane ramy i teatralny przepych, Fiodor Stepanowicz Rokotow wyłonił się jako wyjątkowy, introspektywny głos. Urodzony w skromnych warunkach chłopskiego poddaństwa w dobrach Repninów, awans Rokotowa z cieni niewoli na szczyty Petersburskiej Akademii Sztuk był czymś nadzwyczajnym.

41/ 100

François Hubert Drouais 1727–1775

b. Paryż Rokoko Wikipedia 12/32

W świetlistej i pełnej przepychu atmosferze połowy osiemnastego wieku we Francji, niewielu artystów potrafiło uchwycić istotę arystokratycznej gracji tak intymnie, jak François Hubert Drouais. Jako czołowy portrecista ostatnich lat panowania Ludwika XV, Drouais posiadał niezwykłą zdolność przenoszenia wyrafinowania i czaru francuskiego dworu na płótno. Urodzony w Paryżu, we Francji, Drouais od najmłodszych lat był zanurzony w świecie sztuk pięknych.

42/ 100

Władimir Borowikowski 1757–1825

b. Mirhorod Wikipedia 14/32

Gdy jego przyjaciel, Wasyl Kapnist, powierzył mu zadanie stworzenia alegorycznych obrazów na cześć wizyty carycy Katarzyny II w Kremenczyku, los Borowikowskiego uległ nieodwracalnej zmianie. Artysta, czerpiąc inspiracje od mistrzów takich jak Dmitrij Lewicki i Johann Baptist Lampi, a także pod wpływem wizji księcia Nikołaja Lwowa, potrafił uchwycić nie tylko wygląd modela, ale przede wszystkim jego wewnętrzny spokój i godność.

43/ 100

Antoine Pesne 1683–1757

Francuz b. Paryż Rokoko Wikipedia 13/32

Formalna edukacja Pesne’a kontynuowała się w Académie Royale, gdzie w latach 1704–1710 pobierał stypendium, co pozwoliło mu doskonąć umiejętności i zanurzyć się w bogatym krajobrazie artystycznym Włoch. To właśnie wtedy jego talent przyciągnął uwagę króla Fryderyka I Pruskiego, który wezwał Pesne’a do Berlina w 1710 roku, po tym jak zachwycił się portretem ukończonym przez artystę w Wenecji.

44/ 100

Allan Ramsay 1713–1784

b. Edynburg Wikipedia 12/32

Prawdziwy przełom w artystycznym rozwoju Ramsaya nastąpił podczas podróży do Rzymu i Neapolu, gdzie spędził trzy lata (1736-1738) pracując pod okiem Francesco Solimeny oraz Imperiali’ego (Francesco Fernandiego). Do jego najbardziej znanych dzieł należą: Królowa Charlotte (1744-1818) z dwoma najstarszymi synami (Royal Collection, Londyn): Dostojny portret ukazujący królewską matczyność. Mary Degg, Lady Robert Manners (Scottish National Gallery, Edynburg): Elegancki portret demonstrujący umiejętność Ramsaya w oddawaniu arystokratycznego piękna.

45/ 100

Elisabeth-Louise Vigée-Lebrun

She traveled extensively throughout Europe – Italy, Austria, Russia, and England – continuing to paint portraits of the aristocracy and establishing new networks of patronage.

46/ 100

Corrado Giaquinto 1703–1766

Włoska b. Molfetta Rokoko Wikipedia 11/32

Urodzony w 1703 roku we włoskiej Molfettcie, jego droga od prowincjonalnego ucznia do jednego z najbardziej pożądanych malarzy w Europie jest świadectwem talentu, który potrafił harmonijnie zestawić to, co monumentalne, z tym, co subtelne. Artystyczne DNA Giaquinto kształtowało się w prestiżowych warsztatach Neapolu, gdzie pod okiem Saverio Porta uczył się rygoru rzemiosła. Przemieszczenie się jego duszy ku Rzymowi w 1723 roku zapoczątkowało przełomową erę w jego rozwoju.

47/ 100

Johann Heinrich Tischbein 1722–1789

Niemiec b. Haina Rokoko Wikipedia 10/32

W świetlistej erze osiemnastego wieku niewiele nazwisk brzmiało z taką elegancją i techniczną precyzją jak Johann Heinrich Tischbein. Urodzony w 1722 roku w cichej niemieckiej miejscowości Haina, Tischbein wywodził się z rodu głęboko zakorzenionego w sztukach kreatywnych. Podczas gdy jego ojciec, Johann Conrad, pracował jako cieśla o artystycznej duszy, starszy Tischbein miał stać się jednym z najbardziej szanowanych malarzy Europy.

Trained by Charles André van Loo #27, Giovanni Battista Piazzetta #14

48/ 100

Christian Wilhelm Ernst Dietrich 1712–1774

Niemiec b. Weimar Naśladowanie mistrzów holenderskich i włoskich Wikipedia 11/32

W wielkim gobelinie sztuki osiemnastowiecznej niewiele postaci posiada dziedzictwo tak enigmatyczne i technicznie głębokie, jak Christian Wilhelm Ernst Dietrich. Urodzony w Weimarze w 1712 roku, Dietrich nie dążył do zburzenia istniejących paradygmatów artystycznych rewolucyjną, nowatorską wizją; zamiast tego pragnął opanować echa przeszłości. To królewskie uznanie zapewniło Dietrichowi niezbędne środki do wyruszenia w szeroką podróż przez wielkie centra artystyczne Europy, w tym do Włoch i Holandii.

49/ 100

Charles Amédée Philippe Van Loo 1719–1795

French b. Rivoli Rococo, Portraiture Wikipedia 13/32

He skillfully blended these influences to create a distinctive Rococo style characterized by its elegance, grace, and theatricality. The Camera Obscura (1764): This captivating painting, now housed in the Louvre, exemplifies Vanloo’s mastery of light and shadow.

Trained by Jean-Baptiste van Loo #53

50/ 100

Gustaf Lundberg 1695–1786

Szwed b. Sztokholm Pastelista rokoka Wikipedia 14/32

W wielkim gobelinie osiemnastowiecznej sztuki europejskiej niewiele nici lśni tak delikatnym blaskiem, jak dzieła Gustaf Lundberg. Urodzony w Sztokholmie w 1695 roku w rodzinie związanej ze sztukami kulinarnymi i artystycznymi, przeżył wczesne lata naznaczone głęboką tragedią sieroctwa. Trajektoria życia Lundberga nabrała przełomowego zwrotu w 1717 roku, kiedy wyruszył ze znanych ulic Sztokholmu do tętniącego życiem, intelektualnego serca Paryża.

Trained by Jean-François De Troy #25, Rosalba Carriera #17

51/ 100

Lagrenée L'Aîné 1725–1805

English b. Paryż Romanticism, Animal Painting Wikipedia 15/32

lagrenée l'aîné, lagrenée starszy, znamienny francuski malarz epoki rokoka, przyszedł na świat 30 grudnia 1724 roku w Paryżu. Już od najmłodszych lat wykazywał niezwykły talent w rysunku i malarstwie, co zaowocowało jego wyborem do prestiżowego programu école royale des élèves protégés, gdzie kształcił się pod czujnym okiem carle van loo.

Trained by Charles André van Loo #27

52/ 100

Jacob De Wit 1695–1754

Holender b. Amsterdam Malarstwo rokoko Wikipedia 10/32

Urodzony w Amsterdamie w 1695 roku, De Wit wyłonił się nie tylko jako malarz, ale jako wizjonerski dekorator, który przekształcał same fundamenty historycznych budowli. Jego droga rozpoczęła się pod surowym okiem mistrzów, takich jak Albert van Spiers i Jacob van Hal – mentorów, którzy zapewnili mu solidne podstawy w zasadach baroku.

53/ 100

Jean-Baptiste van Loo 1684–1745

French b. Aix-en-Provence Baroque, Rococo Wikipedia 15/32

A pivotal moment arrived with the patronage of Prince Emmanuel Philibert of Carignano, who recognized van Loo’s burgeoning talent and sponsored his journey to Rome. Following Rome, van Loo’s artistic path led him to Turin, where he painted portraits of Charles Emmanuel II, Duke of Savoy, and members of his court, further solidifying his reputation among European nobility.

Trained Charles André van Loo #27

54/ 100

John Wollaston 1742–1775

English Rococo Painting

Settling initially in New York City, Wollaston began a nomadic period of intense creativity, traveling along the Atlantic seaboard to bring the latest London fashions to American patrons.

55/ 100

Carl Gustaf Pilo 1711–1793

Swedish b. Runtuna Rococo Wikipedia 12/32

Early Training & Craftsmanship: Pilo’s initial apprenticeship began in 1731, demonstrating the importance of practical experience alongside theoretical knowledge within the artistic milieu of his time. His work as a craft painter spanned from 1733 to 1738, primarily focusing on decorative commissions for prominent noble families in Scania—a period that yielded pastoral drawings indicative of his engagement with landscape painting and reflecting the prevailing aesthetic sensibilities of the era.

56/ 100

Anna Dorothea Therbusch 1721–1782

German b. Berlin Rococo Wikipedia 13/32

Anna Dorothea Therbusch (1721-1782) stands as a remarkable figure in the annals of Rococo art history —a woman artist who defied societal expectations and achieved considerable renown during the Enlightenment.

57/ 100

Johann Georg Platzer 1704–1761

Austriacki b. Eppan an der Weinstraße Rokoko Wikipedia 8/32

Johann Georg Platzer, urodzony w 1704 roku w sielankowej tyrolskiej wiosce Eppan, wyłonił się jako kluczowa postać austriackiego malarstwa rokoko. Wywodząc się z rodziny głęboko zakorzenionej w tradycji artystycznej – jego wuj, Jakob Christoff Platzer, pełnił funkcję malarza dworskiego – młody Johann Georg był zanurzony w świecie, w którym pociągnięcia pędzla i pigmenty nie były jedynie narzędziami, lecz drogami do piękna i statusu.

58/ 100

Nathaniel Hone 1718–1784

Holender b. Dublin Rokoko

Jean-Antoine Watteau, nazwisko będące synonimem eterycznego piękna i ulotnego czaru epoki rokoka, urodził się w Valenciennes we Francji 10 października 1684 roku. Początkowo odbywając praktyki u cieśli, malarza kafli oraz artysty kwiatowego, pasja Wattaua szybko skierowała go ku światu sztuki, gdzie pod okiem Roelanta Roghmana, szanowanego malarza pejzażowego, otrzymał formalne wykształcenie. Artystyczna podróż Wattaua zaprowadziła go do Paryża w 1705 roku, gdzie zaczął budować swoją pozycję jako portrecista.

59/ 100

Michele Marieschi 1710–1743

Italian b. Venice Vedute Venice Wikipedia 9/32

Scholars often point to the influence of masters such as Gaspare Diziani and the legendary Canaletto, whose works provided a blueprint for capturing the grandeur of urban environments.

60/ 100

Antonio Corradini 1668–1752

Italian b. Este Rococo

After leaving Vienna, Corradini spent his final years in Rome and Naples, continuing to refine his art until his death in 1752.

61/ 100

Manufaktura Porcelany Miśnieńskiej urodzony/a 1710

Niemiecka b. Miśnia Porcelana twarda

Królewska i elektorsko-saska manufaktura porcelany, założona w 1710 roku przez Ehrenfrieda Walthera von Tschirnhausa oraz Johann Friedricha Böttgera, stanowi monumentalne osiągnięcie w historii europejskiej ceramiki – jest świadectwem naukowych innowacji i artystycznego geniuszu, który nieustannie zachwyca kolekcjonerów i koneserów na całym świecie.

62/ 100

Gerard van Spaendonck 1746–1822

b. Tilburg Wikipedia 12/32

Fleurs Dessinees d'apres Nature (Flowers Drawn from Life): Published between 1799 and 1801, this series of twenty-four engraved plates served as a valuable resource for students of floral painting.

63/ 100

Joseph Highmore 1692–1780

Brytyjski b. Londyn Rococzo Wikipedia 10/32

Joseph Highmore, born in London in 1692, emerged as a pivotal figure within the evolving landscape of 18th-century English art. Initially influenced by the grand Baroque tradition exemplified by Kneller, Highmore’s style would gradually embrace the more delicate aesthetics of the Rococo period, a shift reflective of broader cultural currents sweeping across Europe.

64/ 100

Jean Jacques Caffiéri 1678–1755

Francuz b. Paryż Rokoko

Jean Jacques Caffiéri (1678-1755) jawi się jako postać kluczowa dla francuskiej rzeźby okresu rokoka, będąc ucieleśnieniem wystawnej estetyki i mistrzowskiego kunsztu, które zdefiniowały tę epokę. Uznanie cechowe i pierwsze zlecenia: Do 1715 roku Caffiéri osiągnął status mistrza odlewnictwa i grawerstwa, co stanowiło jego debiut jako rzeźbiarza wraz z zamówieniem dla korporacji Corporation des Fondeurs-Ciseleurs – co było świadectwem jego rosnącej reputacji oraz szacunku, jakim darzyli go paryscy rzemieślnicy.

65/ 100

Jean-Baptiste Perronneau 1715–1783

Francuski b. Paryż Rokokowy Wikipedia 12/32

Urodzony w Amsterdamie około 1715 roku – choć dokładne daty pozostają tajemnicą – a zmarły tam w 1783 roku, artystyczna podróż Perronneau rozegrała się głównie na tle tętniącego życiem kulturalnego krajobrazu XVIII-wiecznej Francji. Studiował u Laurenta Carsa i znalazł pierwsze zatrudnienie u paryskiego sprzedawcy druków, Gabriela Huquier’a, nawiązując kluczowe kontakty w rozwijającym się świecie sztuki.

Trained by Charles-Joseph Natoire #30

66/ 100

Francis Hayman 1708–1776

Angielski b. Exeter Rokoko Wikipedia 10/32

Francis Hayman (ur. 1708 w Exeter, zm. 2 lutego 1776 w Londynie) – angielski malarz, grafik i ilustrator, który stał się jednym z twórców Akademii Królewskiej w 1768 roku oraz jej pierwszym bibliotekarzem. Jego edukacja artystyczną rozpoczął jako dekorator teatralny w Drury Lane Theatre, gdzie występował również epizodycznie.

67/ 100

Louis Tocqué 1696–1772

Francuski b. Paryż Malarstwo portretowe Wikipedia 11/32

Urodzony w Paryżu w 1696 roku i tragicznie odchodzący w 1772 roku, Louis Tocqué przeżył życie naznaczone zarówno intensywną artystyczną praktyką, jak i niezwykłym przywilejem utrwalania wizerunków królów oraz arystokracji. Pracownia Nattiera stała się dla Tocqué środowiskiem formacyjnym, w którym pod okiem mistrzów takich jak Hyacinthe Rigaud i Nicolas Bertin szlifował swój warsztat.

Trained by Jean-Marc Nattier #18

68/ 100

Donato Creti 1671–1749

b. Cremona Wikipedia 8/32

Donato Creti, urodzony w Cremonie w 1671 roku i zmarły w Bolonii w 1749 roku, zajmuje fascynującą, choć często pomijaną pozycję w okresie przejściowym między barokiem a rokokiem oraz neoklasycyzmem. Artystyczna podróż Creti rozpoczęła się od nauki pod kierunkiem Giorgio Raspariniego, ale to studia u Lorenza Pasinelliego naprawdę ukształtowały jego wczesny rozwój.

69/ 100

Antonio Balestra 1666–1740

b. Verona Wikipedia 11/32

He then traveled to Bologna and subsequently Rome, working in the workshop of the renowned Carlo Maratta. Religious Commissions: He received numerous commissions for religious paintings, including works for churches such as I Gesuiti and San Zaccaria in Venice, and Sant'Ignazio in Bologna.

70/ 100

Gaspare Traversi 1722–1770

Włoska b. Neapol Rokoko Wikipedia 11/32

Gaspare Traversi (1722-1770) jawi się jako postać niezwykła w tętniącym życiem krajobrazie artystycznym Neapolu epoki rokoka, choć jego stylistyczne powinowactwa wykraczają daleko poza granice Kampanii. Urodzony w Neapolu dzieciom genueńskich kupców, wyruszył w artystyczną podróż naznaczoną rygorystycznym szkoleniem pod okiem Francesco Solimeny – spotkania, które stało się kluczowe dla utwierdzenia jego lojalności wobec zasad caravaggizmu – oraz współpracami z innymi uczniami Solimeny, takimi jak Giuseppe Bonito czy Francesco de Mura.

71/ 100

Georg Desmarées 1697–1776

Swedish-German b. Stockholm City Rococo, Portraiture Wikipedia 9/32

His early works, heavily influenced by his uncle Meytens and the French masters, exhibited a meticulous attention to detail and a restrained elegance. Other notable works include portraits of members of the Elector’s family, such as The Countess Holstein (Lenbachhaus, Munich) and The Princess Portia (Staatsgalerie, Stuttgart).

72/ 100

Jean-Baptiste Pillement 1728–1808

Francuz b. Lyon Rokoko i Neoklasycyzm Wikipedia 8/32

W złotym zmierzchu XVIII wieku niewielu artystów posiadało zdolność przeniesienia widza do świata tak onirycznego i egzotycznego, jak Jean-Baptiste Pillement. Urodzony w Nîmes w 1728 roku, Pillement wyłonił się nie tylko jako malarz, ale jako mistrz atmosfery, splatający delikatną elegancję stylu rokoko z głęboką fascynacją tym, co odległe i nieznane. Twórczość Pillementa służy jako okno na ruchy Chinoiserie oraz Exotisme, które porywały francuską arystokrację.

73/ 100

Cornelis Troost 1696–1750

Holender b. Amsterdam Sceny rodzajowe rokoko Wikipedia 8/32

Urodzony w samym sercu Republiki Zjednoczonych Prowincji, 8 października 1696 roku w Amsterdamie, Troost przeszedł fascynującą drogę od aspirującego aktora do celebrowanego malarza, co ukazuje niezwykłe połączenie artystycznych pasji i osobisteł transformacji.

74/ 100

Jacques De Lajoue 1686–1761

French b. Paris Neoclassical Painting Wikipedia 8/32

In pieces such as " Fantaisie architecturale," the viewer is invited to wander through spaces where neoclassical elegance meets the untamed beauty of nature.

75/ 100

Richard Cosway 1742–1821

Angielski b. Tiverton Miniatury portretowe Regency Wikipedia 10/32

Richard Cosway’s formative years were marked by an exceptional education, beginning with instruction at Blundell’s School in Tiverton—a prestigious institution where his father served as master—before relocating to London at twelve to pursue formal artistic training under Thomas Hudson and William Shipley.

76/ 100

Philippe Mercier 1689–1760

Francuz b. Berlin Rokoko Wikipedia 7/32

Urodzony w Berlinie w 1689 roku, przeszedł artystyczną drogę, która prowadziła przez różne kontynenty i dwory, ostatecznie pozostawiając niezatarte piętno na kulturze wizualnej Brytanii. Jednak to przeprowadzka do Londynu około 1740 roku prawdziwie ugruntowała jego reputację. Wyraźnie przyswoił techniki artystów takich jak François Boucher czy Jean-Antoine Watteau – mistrzów rokokowej elegancji.

77/ 100

Per Krafft the Elder 1724–1793

Swedish b. Arboga Rococo Wikipedia 7/32

Ultimately, the work of Per the Elder Krafft remains a vital touchstone for understanding the cultural heartbeat of eighteenth-century Sweden.

78/ 100

Johann Georg Pinzel 1715–1761

Ukrainian, Czech b. Buchach Baroque, Rococo

Pinsel’s ascent as a sculptor was inextricably linked to the patronage of Mikołaj Bazyli Potocki, a wealthy Polish aristocrat with discerning taste.

79/ 100

Alessandro Longhi 1733–1813

b. Venice Wikipedia 10/32

Longhi specialized in portraiture, particularly depictions of Venetian nobles and prominent figures. Portrait of Carlo Lodoli (1760): This Baroque-style portrait showcases Venetian realism and attention to detail, depicting a monk engaged in study.

80/ 100

Giuseppe Bonito 1707–1789

Italian b. Castellammare di Stabia Rococo Wikipedia 11/32

Born in 1707 in Castellammare di Stabia, Bonito emerged from a period of profound artistic transition, where the dramatic weight of the Baroque was beginning to soften into the playful elegance of the Rococo.

81/ 100

Christophe Huet 1700–1759

Francuz b. Pontoise Sceny idylliczne Wikipedia 4/32

Christophe Huet, urodzony około 1700 roku w Pontoise we Francji i zmarły w Paryżu w 1759 roku, był malarzem, którego nazwisko, choć dziś być może mniej znane niż nazwiska jego współczesnych, budziło wielki podziw u szczytu epoki rokoka. Choć konkretne szczegóły dotyczące jego formalnego wykształcenia pozostają nieuchwytne, wiemy, że od 1734 roku studiował w Académie de Saint-Luc, biorąc udział w ich pierwszych wystawach Salonowych począwszy od 1751 roku.

82/ 100

Ludwik De Silvestre 1675–1760

Francuski b. Sceaux Barok, Rokoko Wikipedia 7/32

Urodzony w 1675 roku w Sceaux, tuż na południe od Paryża, nie był jedynie malarzem; był skrupulatnym rzemieślnikiem, powiernikiem dworzan i artystą głęboko zakorzenionym zarówno w tradycji klasycznej, jak i w rodzącym się duchu swoich czasów.

83/ 100

Luis Paret Y Alcázar 1746–1799

Spanish b. Madrid Rococo Wikipedia 8/32

His life, spanning from his birth in Madrid in 1746 to his passing in 1799, was a journey through the heart of Spanish cultural evolution.

84/ 100

Johann Salomon Wahl 1689–1765

Niemiecka, duńska b. Chemnitz Wikipedia 5/32

Johann Salomon Wahl urodził się w 1689 roku w Chemnitz, w granicach Elektoratu Saksonii. Formalnego wykształcenia nie rozpoczął jednak aż do znacznie późniejszego okresu, wchodząc w etap studiów, który trwał od 1705 do 1711 roku. W tych kluczowych latach kształtował swój talent pod okiem Davida Hoyera w Lipsku.

85/ 100

Giuseppe Nogari 1699–1766

Italian b. Venice Rococo Wikipedia 8/32

Born in 1699, Nogari emerged during a transformative era when the heavy, dramatic shadows of the Baroque were beginning to yield to the light, airy grace of the Rococo. This lineage, combined with the delicate pastel sensibilities of Rosalba Carriera and the sophisticated elegance of Jacopo Amigoni, allowed him to weave together a style that was simultaneously much more grounded than the typical Rococo flourish and yet exquisitely refined.

86/ 100

Jean Ranc 1674–1735

Francuskie b. Montpellier Barok/Neoklasycyzm Wikipedia 8/32

Jean Ranc, urodzony w Montpellier w 1674 roku, był francuskim malarzem, który zdobył znaczne uznanie za panowania Ludwika XV oraz Filipa V Hiszpańskiego. Jego artystyczna podróż rozpoczęła się pod okiem ojca, Antoine'a Ranca, samego prowincjonalnego portrecisty, oraz Hyacinthe'a Rigauda, którego wpływ w sposób fundamentalny ukształtował styl oraz trajektorię kariery Ranc'a.

87/ 100

Nathaniel Hone Starszy 1718–1784

Irlandczyk b. Dublin Pejzaże barbizońskie i portret rokokowy Wikipedia 4/32

Nathaniel Hone Starszy, urodzony w Dublinie około 1718 roku, jawi się jako postać kluczowa dla okresu przejściowego między nurtami rokoka a klasycyzmu. Lata formacyjne artysty upłynęły w Dublinie, gdzie pod okiem Francisa Bacona i Jonathana Richardsona Starszego – dwóch wybitnych irlandzkich portrecistów, którzy propagowali dramatyczny, teatralny styl zakorzeniony w iluzjonizmie – kształtował swój warsztat.

88/ 100

Jean Raoux 1677–1734

French b. Montpellier Symbolist Art Wikipedia 7/32

Jean Raoux, born in Montpellier, France in 1677, emerged as a captivating figure within the French artistic landscape of the early 18th century. L'indiscrète (1728): A captivating depiction of a young woman caught in a private moment, revealing a sense of curiosity and vulnerability.

89/ 100

Edouard Honoré Ave 1818–1890

Francuska b. Paryż Neoklasycyzm/Romantyzm

W tętniącym życiem sercu dziewiętnastowiecznego Paryża, w epoce definiowanej zarówno przez postęp przemysłowy, jak i głęboki kult klasycznego piękna, Édouard Honoré Ave (1818–1890) wyłonił się jako mistrz sztuk dekoracyjnych. Urodzony w Paryżu, Ave został ukształtowany przez intelektualny i artystyczny żar swojej epoki, odnajdując wczesną inspirację w prestiżowych tradycjach malarstwa francuskiego.

90/ 100

Francesco Zugno 1708–1787

Italian b. Venice Rococo Wikipedia 6/32

Within the luminous and often overwhelming splendor of eighteenth-century Venice, the name Francesco Zugno emerges as a vital, if somewhat enigmatic, thread in the tapestry of the Rococo era. His early years were shaped by the prestigious traditions of his ancestors, including the fifteenth-century painter Giambattista Zugno, and he received formal training at the Academy of Painting and Sculpture of Venice.

91/ 100

Joseph Boze 1745–1826

French b. Martigues Portraiture Wikipedia 7/32

Among his most celebrated commissions were portraits of Jean-Paul Marat—a revolutionary icon—and Charles Eugène Gabriel de la Croix, Marquis de Castries—a military leader who played a crucial role in restoring the monarchy.

Trained by Maurice Quentin de La Tour #19

92/ 100

Louis Joseph Watteau 1731–1798

French b. Valenciennes Fêtes galantes Wikipedia 6/32

Recognizing his son's prodigious talent early on, Jean secured him an apprenticeship with Antoine Goujon, a sculptor renowned for his monumental works at Versailles—a connection that would prove invaluable to Watteau’s artistic development.

93/ 100

Jacobus Buys 1724–1801

Dutch b. Amsterdam Rococo Wikipedia 5/32

The influence of earlier Dutch masters is subtly present in Buys's work, particularly in his meticulous attention to detail and the use of light and shadow reminiscent of the Golden Age painters.

94/ 100

Jeremiaś Theus 1716–1774

Swiss b. Chur Rococo Wikipedia 5/32

Jeremiah Theus (1716 – 1774) stands as a singular figure in the artistic landscape of colonial South Carolina, recognized primarily for his masterful portraits that captured the essence of aristocratic society during the Enlightenment. Born in Chur, Switzerland—the eldest child of Simeon and Anna Walser Theüs—his early life remains shrouded in relative obscurity, yet his emigration to Charleston in 1735 marked a pivotal moment shaping his career and legacy.

95/ 100

Vigilius Eriksen 1722–1782

Danish b. Copenhagen Rococo Wikipedia 7/32

Born in Copenhagen, Denmark, he began his artistic journey under the guidance of the portrait painter Johann Salomon Wahl. Although he achieved significant recognition, his path was not without its hurdles; notably, despite winning a gold medal at the Royal Danish Academy of Fine Arts in 1755, he was denied formal entry into the institution itself.

96/ 100

Georg David Matthieu 1737–1778

German b. Berlin Rococo Wikipedia 6/32

He dies in 1778, leaving behind a body of work that remains housed in the collections of the Staatliches Museum Schwerin, the Gemäldegalerie Berlin, and The Metropolitan Museum of Art.

97/ 100

Robert Tournières 1667–1752

b. Ifs Wikipedia 6/32

Tournières’ artistic style reflects a fascinating transitional period within French art. His second reception in 1716, as a history painter, came with his work Invention of Drawing (1716), depicting a romantic scene illuminated by candlelight.

98/ 100

Jose Del Castillo 1737–1793

Spanish b. Madrid Neoclassical Wikipedia 7/32

Born in Madrid on October 14, 1737, Castillo emerged from a world where the flamboyant flourishes of the Rococo were beginning to yield to the disciplined rigor of Neoclassicism. His early life was marked by an extraordinary precocity; at just ten years old, he was already serving as an assistant in the preparatory drawing classes at the prestigious Real Academia de Bellas Artes de San Fernando.

Trained by Corrado Giaquinto #46

99/ 100

Agostino Brunias 1730–1796

b. Rzym Wikipedia 2/32

Urodzony około roku 1730 w Rzymie, ten włoski malarz podjął niespodziewany zwrot w swojej karierze, przenosząc się z klasycznych tradycji Włoch do tętniącego życiem i złożonego społeczeństwa Brytyjskich Indii Zachodnich. Początkowo kształcony w uznanych akademickich kręgach Rzymu – zdobywając nagrodę w Accademia di San Luca w 1754 roku – trajektoria artystyczna Bruniasa uległa dramatycznej zmianie po spotkaniu ze szkockim architektem Robertem Adamem.

100/ 100

Domenico Duprà 1689–1770

Italian b. Turin Rococo Wikipedia 6/32

To reflect upon the breadth of his contributions, one might consider the following pillars of his career: Stylistic Synthesis: The seamless blending of Roman classical training with the light, decorative elegance of French Rococo portraiture.