Edward Steichen

Luksemburške koreni vizionara vizuelnog sveta

Rođen u selu Bivange u Luksemburgu 1879. godine, Edward Steichen je ušao u svet nestalnih granica i ekonomskih teškoća. Odluka njegove porodice da emigrira u Sjedinjene Amerike, kada je on imao svega osamnaest meseci, vremenom će oblikovati perspektivu definisanu i kroz izmeštenost i kroz potragu za pripadanjem. Taj osećaj bezgrešnog korenja pojavio se u njegovim ranim radovima, posebno u njegovoj slici iz 1920. godine, Sunflower, koja je funkcionisala kao destilacija memorije, a ne puki botanički studij. Pre nego što je postao centralna figura fotografije, tražio je izraz kroz slikarstvo i litografiju, usavršavajući svoje tehničke veštine u Miluaki, u Wisconsinu.

Njegov prelazak u fotografiju počeo je sa šesnaest godina, u trenutku koji je preokrenuo tok njegovog života. On nije samo prihvatio medij; on ga je preispitivao. Njegovi rani pokušaji bili su prožeti atmosferskim i slikarskim kvalitetima piktorializma, gde su se svetlost i senka manipulisale kako bi se postigla specifična estetska lepota. Ovaj period njegovog života obeležen je dubokim angažovanjem u vizuelne tradicije Evrope, čak i dok se učvršćivao unutar rastućih modernističkih pokreta Amerike.

Od piktorializma do modernističkog objektiva

Trajektorija Steichenove karijere bila je obeležena odlučnim raskidom sa njegovim ranim stilskim preferencijama. Nakon službe kao vazdušni fotograf tokom Prvog svetskog rata, napustio je tendencije mekog fokusa koje je nosio piktorializam. Okrenuo se modernističkom pristupu, prihvateći "direktnu" fotografiju koju su karakterisali volumen, skala i jasnoća forme. Ova promena mu je omogućila da suštinu svojih subjekata uhvati novom, direktnom preciznošću. Njegova sposobnost da navigira kroz ove promene učinila ga je značajnom figurom u evoluciji ovog medija.

Njegov profesionalni život definisala je izuzetna svestranost. Kretao se između likovne umetnosti studija i visokostavnog sveta komercijalne slike. Kao glavni fotograf časopisa iz izdavačke kuće Condé Nast, uključujući Vogue i Vanity Fair, od 1923. do 1938. godine, postao je vodeći glas modne fotografije. Njegov rad tokom ovih godina karakterisali su:

• Majstorstvo u dramatičnom osvetljenju i tonalnom rasponu.
• Sposobnost premošćavanja jaza između likovne umetnosti i masovnih medija.
• Upotreba fotogravure za postizanje izuzetnog detalja i dubine.

Nasleđe kuratorskog rada i uticaja

Izvan okvira aparata, Steichen je bio čovek dubokog institucionalnog uticaja. Služio je kao kurator, pomažući u oblikovanju pravca velikih kolekcija i izložbi. Njegov angažman u Muzeju modernog umetnosti bio je značajan, uključujući njegov rad na izložbi cveća 1936. godine i njegove kasnije samostalne retrospektive. Posedovao je retku sposobnost da uoči veze između različitih vizuelnih formi, od filmskog sjaja lobby kartice iz 1922. godine do strukturiranih kompozicija u oglašavanju.

Njegine kasnije godine provedene su u tišoj, ali ne manje svrsishodnoj potrazi. Nakon što se povukao iz profesionalne fotografije početkom Drugog svetskog rata, okrenuo je pažnju botanici, konkretno razvoju novih sorti delfinijuma. Ostao je prisutan u svetu umetnosti sve do svoje smrti 1973. godine, ostavivši za sobom korpus dela koji je obuhvatio tranziciju od atmosferskih senki kasnog devetnaestog veka do oštrih, jasnih linija moderne ere.