Ekim 2026 tarihinde güncellendi · popülerlik puanımıza göre sıralanmıştır (her bir eser için aramalar, ziyaretler ve siparişler) · 41 eser Andrea Appiani kataloğumuzda
Hızlı yanıt
Andrea Appiani'in tabloları arasında bir numara, aslı Aix-en-Provence, Musée Napoléonien bünyesinde bulunan Napoleon, İlk İtalya Kralı'tir. İkinci ve üçüncü sırada: Head of Laocoon (1790) ve Head of Laocoon (1790). Kataloğumuzda Andrea Appiani tarafından yapılmış 41 eser bulunmaktadır. Burada sıralanan 41 eser, her bir orijinalin yılı ve müzesiyle birlikte, en ünlülerden başlayarak sıralanmıştır.
Andrea Appiani’s “Napoleon, First King of Italy” transcends mere portraiture; it embodies the ambition and triumph of Napoleon Bonaparte's ascent to power during his formative years as ruler of Italy. Painted in 1796, shortly after the decisive Battle of Lodi solidified his dominance over Lombardy, this monumental artwork captures not just a likeness of the emperor but also the very essence of his vision for a revitalized Roman Empire.
In the heart of the Neoclassical era, few works capture the intersection of political triumph and divine myth as profoundly as Andrea Appiani’s Allegory on the Peace of Pressburg. Completed in 1808, this monumental masterpiece serves as more than a mere historical record; it is a breathtaking theatrical performance rendered in oil. The painting commemorates the Treaty of Pressburg, a pivotal moment that solidified Napoleon Bonaparte's dominion over Lombardy and…
This work is a Self-portrait by the Italian Neoclassical painter Andrea Appiani. Created about 1790, the piece offers a quiet moment of introspection from the artist himself. It captures the subject in a three-quarter view, presenting a sense of psychological depth through a somber and contemplative expression.
Jupiter and Mercury at Philemon and Baucis, oil on canvas
12
General Desaix1800 · Versay Sarayı
13
Apollo and Daphne1794
14
Portrait of Napoleon Bonaparte (1769-1821), as a General of the Army of the RevolutionNational Gallery of Ireland
15
The Death of AdonisPinacoteca di Brera
16
Portrait of Achille Fontanelli
17
Portrait of Vincenzo Monti
18
LOUIS CHARLES ANTOINE DESAIX, GENERAL DE DIVISION (1768 1800)
19
Il generale Bonaparte e il genio della Vittoria, peinture d'Andrea Appiani (1796)
20
Portrait du Prince Eugène de Beauharnais, vice roi d'Italie
21
LAURE DE GUESNON DE BONNEUIL, MADAME REGNAULT DE SAINT JEAN D'ANGELY (1776 1856)
22
Napoleon Bonaparte at the Battle of Lodi (May 10, 1796)Galleria d'Arte Moderna
23
Psyche Worshipped as the Personification of BeautyFondazione Cariplo
24
Psyche Asking Proserpine for Her Box of BeautyFondazione Cariplo
25
Portrait of Ugo FoscoloPinacoteca di Brera
26
The Wrath of Mars Checked by VenusPinacoteca di Brera
27
The Diversions of Venus and MarsPinacoteca di Brera
28
The Toilette of VenusPinacoteca di Brera
29
Portrait of Kazimierz Rzewuski.
30
Venus Fastens the Girdle for Juno
31
Ritratto di Giulia Beccaria e suo figlio Alessandro Manzoni bambino
32
Juno Dressed by the GracesMusei Civici d'Arte e Storia
33
Portrait de l'Impératrice Joséphine (1763-1814), en costume de Reine d'Italie
34
Bonaparte à Milan
35
Portrait de Nicolas, comte Frochot, ou, Portrait de Pierre Etienne, comte MejanBirmingham Museum and Art Gallery
36
Parnassus
37
Vicerè d'Italia sotto Napoleone Bonaparte.
38
Portrait of Joséphine de Beauharnais
39
The OlympusPinacoteca di Brera
40
Portrait of the set-designer\nPaolo Landriani (1755-1839)Teatro Alla Scala
41
Giambattista Bodoni1799 · Galleria Nazionale
Bu sıralamadaki en sık rastlanan dört konu ve her biri için en iyi tablo.
Bu sayfadaki tabloların çoğuna ev sahipliği yapan 8 müze.
| Müze | Şehir | Andrea Appiani Eserleri | Bu listedeki tablolar |
|---|---|---|---|
 Pinacoteca di Brera |
Milano | 8 | Apollo and Daphne, Self-portrait, The Death of Adonis |
 Indianapolis Sanat Müzesi |
Indianapolis | 2 | Head of Laocoon, Head of Laocoon |
 Fondazione Cariplo |
Milano | 2 | Psyche Worshipped as the Personification of Beauty, Psyche Asking Proserpine for Her Box of Beauty |
 Musée Napoléonien |
Aix-en-Provence | 1 | Napoleon, İlk İtalya Kralı |
 Cleveland Museum of Art |
Cleveland | 1 | Portrait of a Musician |
 Walters Art Museum |
Baltimore | 1 | The Baptism of Christ |
 Carnavalet Müzesi |
Paris | 1 | Ms. Hamelin, born Jeanne Geneviève Fortunée Lormier-Lagrave |
 Pushkin Devlet Güzel Sanatlar Müzesi |
Moskova | 1 | Allegory on the Peace of Pressburg |
Bu sayfadaki tarihli Andrea Appiani tabloları, 1790 ile 1808 yılları arasındaki 19 yıllık bir dönemi kapsamaktadır. Yıllara göre inceleyin.
Tablolarını görmek için bir yıl seçin.
In the heart of the Neoclassical era, few works capture the intersection of political triumph and divine myth as profoundly as Andrea Appiani’s Allegory on the Peace of Pressburg. Completed in 1808, this monumental masterpiece serves as more than a mere historical record; it is a breathtaking theatrical performance rendered in oil. The painting commemorates the Treaty of Pressburg, a pivotal moment that solidified Napoleon Bonaparte's dominion over Lombardy and…
1808 döneminden diğer tablolar
Napoleon, İlk İtalya Kralı, Musée Napoléonien, Aix-en-Provence, birinci sırada yer alırken, onu Head of Laocoon (1790) ve Head of Laocoon (1790) takip ediyor.
Napoleon, İlk İtalya Kralı, Head of Laocoon, Head of Laocoon, Portrait of a Musician, The Baptism of Christ, Ms. Hamelin, born Jeanne Geneviève Fortunée Lormier-Lagrave, Apollo and Daphne, Allegory on the Peace of Pressburg, Two Children of the Artist ve Self-portrait. Her birinin yılı ve müzesi yukarıdaki sıralamada yer almaktadır.
Andrea Appiani tarafından yapılan 41 eser, 1790 ile 1808 tarihleri arasında katalogumuzda yer almaktadır.
Ağırlıklı olarak Pinacoteca di Brera (Milano), Indianapolis Sanat Müzesi (Indianapolis) ve Fondazione Cariplo (Milano) bünyesinde bulunmaktadır. Tam liste için yukarıdaki müze tablosuna bakınız.
1790 döneminde: Buradaki 41 tablodan 3 tanesi, Head of Laocoon dahil olmak üzere, o döneme aittir.
Bu sayfadaki en eski eser: Head of Laocoon (1790). En yeni eser: Allegory on the Peace of Pressburg (1808).
Burada sıralanan 41 tablo arasından: Portraits (5), Napoleon bonaparte (3) ve Napoleon (3).
Burada sıralanan 41 tablonun 2 tanesi Oil On Canvas türündedir.
Classical neoclassicism, bu sayfadaki sıralamaya göre seçilen tablolar temel alınarak oluşturulmuştur.
Pinacoteca di Brera, Milano, Apollo and Daphne, Self-portrait ve The Death of Adonis dahil olmak üzere burada sıralanan tablolardan 8 tanesine ev sahipliği yapmaktadır.
Evet. Bu sayfadaki tüm tablolar, el yapımı yağlı boya reprodüksiyon veya baskı olarak sipariş edilebilir. Tabloyu açın, boyutu seçin ve siparişinizi verin.
1754 yılında Milano'da dünyaya gelen Andrea Appiani, 18. yüzyılın sonu ve 19. yüzyılın başında İtalyan Neoklasik sanat sahnesinin en kilit figürlerinden biri olarak öne çıktı. Başlangıçta babasının mesleğini takip ederek tıp kariyerine yönlendirilmiş olsa da, Appiani'nin sanata olan tutkusu onu özel bir akademide Carlo Maria Giudici'nin öğrencisi olmaya itti ve bu durum gelecekteki başarılarının temelini attı. Eğitimi, Ambrosiana res galerisinde Antonio de' Giorgi ve Martin Knöller gibi isimlerin rehberliğiyle derinleşerek yağlı boya teknikleri konusundaki ustalığını pekiştirdi. Bu zengin eğitim geçmişi, şair Giuseppe Parini sayesinde beslenen klasik estetik tutkusuyla birleşince, Appiani'nin sanatsal vizyonunu şekillendirdi; onu zarif portreleri, görkemli freskleri ve Napoleon Bonaparte gibi dönemin en önemli isimlerinden aldığı siparişlerle tanınan seçkin bir ressam haline getirdi.
Appiani'nin kariyerinin ilk yılları, çeşitli tekniklerde ustalaşmaya yönelik sarsılmaz bir adanmışlıkla damgalanmıştı. 1776 yılında Aziz Gervasio ve Protasio freskiyle başladığı sanatsal yolculuğuna, Arona'daki Santa Maria Nascente kilisesi için yaptığı sunak resimleri (1782) ve Milano'daki Ospedale Maggiore için hazırladığı Doğuş temalı eseri (1784) gibi önemli çalışmalarla devam etti. Monza Duomo'nun yüksek sunağı için hazırladığı mimari tasarımlar (1786-1798) yükselen yeteneğini gözler önüne sererken, 1783-1784 yıllarında Floransa'da yürüttüğü sahne tasarımı çalışmaları sanatçının çok yönlülüğünü kanıtladı. Heykeltıraş Gaetano Monti ile birlikte Ospedale Maggiore'de gerçekleştirdiği anatomik çalışmalar ise insan formuna dair hayati bir kavrayış kazandı; bu derin bilgi, daha sonraki yıllarda yapacağı son derece gerçekçi portrelerin ve dinamik kompozisyonların ruhunu oluşturacaktı.
1790'larda Milano'nun Fransız işgali altında olduğu dönem, Appiani için dönüştürücü bir süreç oldu. Napoleon Bonaparte'ın gözüne hızla girmeyi başaran sanatçı, saray ressamı unvanını kazandı ve statüsünü önemli ölçüde yükselten prestijli siparişler almaya başladı. Bu dönemde İmparator'un ve rejimin kilit isimlerinin sayısız portresini üretti; buna günümüzde kayıp olduğu bilinen ancak kayıtları mevcut olan ikonik “Lodi'de Napoleon”un yanı sıra, "Venüs ve Aşk" ile "Armida'nın Bahçesinde Rinaldo" gibi zarif tasvirler de eşlik ediyordu. Sanatsal yetenekleri sadece tuval üzerinde değil, madalya tasarımı ve hükümet duyuruları için görsel materyallerin hazırlanması gibi resmi görevlerde de kullanıldı. Bu dönem, sanatçının hem kişisel hırsını hem de aldığı himayeyi yansıtan büyük bir üretkenlik artışına tanıklık etti.
Appiani'nin bu çağdaki en iddialı projeleri arasında, Roma'daki Villa Farnesina'da Raphael'in eserlerinden ilham alarak hazırladığı Monza Kraliyet Villası Rotonda freskleri (1789-1790) ve Milano'daki Casa Sannazzaro'da Apollo mitlerini betimlediği görkemli döngü (1795-1796) yer alıyordu. Bu freskler, perspektif, renk ve anlatı kompozisyonundaki ustalığını sergileyerek onu Neoklasik dekorasyonun öncü ismi konumuna getirdi. Kraliyet Villası'nın yemek odası tavanında yer alan, Apollo ve Musalar'ı temsil eden “Parnassus” freski, sanatçının teknik becerisinin en çok hayranlık uyandıran örneklerinden biri olarak günümüzde de varlığını korumaktadır.
Appiani'nin mirası, köklerini görkemli fresklerine derinden salmıştır. Santa Maria presso San Celso kilisesinin kubbesi ve pandantifleri için hazırladığı dört İncil Yazarı ve Kilise Doktorları döngüsü (1795), onun teknik gücünün ve anlatı yeteneğinin bir kanıtı olarak durmaktadır. Benzer şekilde, Kraliyet Villası'nın yemek odasındaki “Parnassus” freski, klasik mitolojinin özünü olağanüstü bir detay ve dinamizmle yakaladığı için başyapıtlarından biri kabul edilir. Milano Kraliyet Sarayı'ndaki çalışmaları –Napoleon'u onurlandıran erdem alegorileri ve tarihi olayların tasvirleri– onun seçkin bir saray ressamı olarak ününü daha da perçinledi.
Bu devasa siparişlerin ötesinde, Appiani'nin sanatsal çabaları daha küçük ama bir o kadar anlamlı eserlere de uzanıyordu. Giulia Beccaria ve oğlu küçük Alessandro Manzoni'nin portresi (1790), insan duygularını ve aile bağlarını yakalama yeteneğinin dokunaklı bir örneğidir. Brera Galerisi'nde korunan ve Alzano'daki bir kilise için yapılan “Rachel ve Yakup'un Karşılaşması” (yaklaşık 1798), kompozisyon üzerindeki hakimiyetini ve dramatik hikaye anlatıcılığını sergiler. Sanatçının çalışmaları, tiyatrolar ve özel konutlar için dekoratif unsurlar tasarlamayı da kapsayarak bir sanatçı olarak ne denli çok yönlü olduğunu göstermiştir.
Napolyon dönemindeki büyük başarısına rağmen, Appiani'nin talihinin döndüğü an 1814'te Napoleon'un düşüşüyle başladı. İtalya Krallığı'ndan aldığı ödenek iptal edildi ve sanatçı derin bir yoksulluğa sürüklendi. Bu dönem, hayatının büyük bir kısmını imparatorluk sarayına hizmet etmeye adamış olan sanatçı için çok ağır bir gerileme oldu. Ancak Appiani, aynı düzeyde tanınma veya finansal destek bulamasa da, portreler ve daha küçük ölçekli eserler üretmeye devam ederek resim yapmaktan vazgeçmedi.
Andrea Appiani'nin sanatsal mirası, bireysel başyapıtlarının çok ötesine uzanır. O, Roma'da yaşayan tarihsel ressam olan yeğeni Andrea Appiani'den, “Yaşlı” unvanıyla ayrılır. Eserleri; zarafeti, teknik becerisi ve Neoklasik idealleri vücut bulmuş haliyle incelenmeye ve takdir edilmeye devam etmektedir. Milano'daki Brera Galerisi, "Olympus" freski de dahil olmak olmak üzere, bu olağanüstü İtalyan ressamın hayatına ve sanatına bir pencere açan önemli bir koleksiyona ev sahipliği yapmaktadır. Onun etkisi, izinden giden sonraki nesil sanatçıların eserlerinde hâlâ hissedilmektedir.
