Edmund Lawrence Van Someren (1875–1963): Een Erfgoed van Nederlandse Kunst
Edmund Lawrence Van Someren, geboren in Bangalore, India op 4 juli 1875, was het zoon van kolonel Gotlieb James Van Someren, een militair diender bij het Madras Infantry, en Sarah Marsden. Zijn vroegste onderwijs vond plaats aan Linton House School in Worthing, gevolgd door privélessen voordat hij zijn artistieke reis begon aan de Dresden Academie in Duitsland. Erkennende zijn talent voor schilderen, meldde hij zich aan de Koninklijke Academie Scholen in Londen in 1895 waar hij twee zilveren medailles en een Landseer Stipendium behield – erkenningen die zijn pad als kunstenaar bevestigden tot grootheid. De uitbarsting van de Eerste Wereldoorlog had een diepgaande impact op het leven van Van Someren. Hij meldde zich aan bij het Lancashire Fusiliers en diende moedig bij het Westfront, waarbij hij gedurfelijkheid en veerkracht demonstreerde midden in de verschrikkingen van de oorlog. Zijn militaire dienst verbeterde zijn observatieskills en verdiepte zijn begrip van emoties – kwaliteiten die hij later zou gebruiken bij zijn kunstenaarschap. Na de oorlog bleef hij zijn passie voor schilderen nastreven, een atelier vestigend in Chelsea en trouwde hij Hildegarde Mary Fullerton in 1912. Teruggekeerd naar Engeland na dienstbaarheid buitenlandse oorlogen, vestigde Van Someren zich als een gerespecteerde kunstenaar en docent. Hij werd lid van het Koninklijk Instituut voor Olie Painters in 1912 en exposeerde uitgebreid gedurende zijn carrière, zowel landschappen als portretten laten zien. Vooral nam hij deel aan tentoonstellingen bij de Walker Kunstgalerie, Nieuwe Engelse Kunstclub, Koninglijke Vereniging voor Portretschilderen en het Koninklijk Schots Academie, waardoor hij een belangrijke figuur werd binnen het Britse kunstenaarschap. Zijn kunstenaarschap omspande van 1908 tot 1963 en produceerde meer dan vijftig schilderijen die zowel de grandeur van de natuur als de complexiteit van menselijke ervaring vastlegden. Een belangrijke gebeurtenis in het leven van Van Someren was zijn terugtrekking naar Suffolk in 1927 waar hij tot zijn dood op 3 september 1963 woonde. Tijdens deze periode bleef hij schilderen landschappen geïnspireerd door het Suffolk-landschap – een getuigenis van zijn blijvende fascinatie voor de natuurlijke wereld. Hij gaf ook lezingen over kunst en kunstenaars, waarbij hij zijn kennis en passie voor kunstvorming deelde met aspirant studenten. Zijn laatste rustplaats vindt plaats bij Melton Old Churchyard, Suffolk waar hij begraven werd naast zijn vrouw. Van Someren’s kunststijl evolueerde in de loop van tijd, weerspiegelend invloeden uit Impressionisme en Symbolisme. Hij bleef echter trouw aan het realisme – het vastleggen van de essentie van zijn onderwerpen met gedetailleerd oog en emotie overbrengende door subtiele tonaliteiten. Zijn schilderijen worden gekarakteriseerd door een serene schoonheid en een onvoorwaardelijke toegewijdheid aan het portretteren van menselijke ervaring met eerlijkheid en gevoeligheid. Hij signeerde zijn werken “E. L. Van Someren”, waardoor zijn kunstenaarschap zou blijven voortduren voor generaties na zijn tijd.- Bekende Schilderijen: "De Pilgrim", "Edmund Smith Brook", "Portret van Miss Marian Van Someren"
- Invloeden: Impressionisme, Symbolisme
- Prestaties: Twee zilveren medailles en een Landseer Stipendium aan de Koninklijke Academie Scholen
- Tentoonstellingen: Koninklijke Academie, Walker Kunstgalerie, Nieuwe Engelse Kunstclub, Koninglijke Vereniging voor Portretschilderen
- Les ervaring: Docent kunst en kunstenaars
- Associaties: Lid van het Ipswich Fine Art Club
