Aktualizacja: Październik 2026 · ranking według naszego wskaźnika popularności (liczba wyszukiwań, wizyt i zamówień dla każdego dzieła) · 141 dzieł Władimir Makowski w naszym katalogu
Szybka odpowiedź
I will not! (1892) to najsłynniejszy obraz autorstwa Władimir Makowski. Verdict (1882) zajmuje drugie miejsce, Goodbye, Papa (1894) trzecie. Nasz katalog zawiera 141 dzieł artysty Władimir Makowski; oto 100 najsłynniejszych z nich, uszeregowanych wraz z rokiem powstania i muzeum, w którym się znajdują, aby ułatwić Ci wybór dzieła do zamówienia.
The scene unfolds within the oil painting titled "I will not!", a work that captures a fleeting moment of human interaction. This piece is the creation of Vladimir Makovsky, an artist who brought the realities of his era to the canvas. He lived from 1846 until 1920, leaving behind a body of work that reflects the shifting social landscapes of his time. Born in Moscow, Russia, Makovsky grew up immersed…
The oil painting depicts a group of figures gathered in a room characterized by heavy wooden furniture and architectural lines. A large, dark wooden table occupies the foreground, its surface reflecting a diffused light that illuminates the scene from an unseen source. At the center of the arrangement, a woman holds an infant. She wears garments of blue and white, which contrast against the darker, muted tones of the surrounding…
In this 1894 oil on canvas, a young woman and an older man are positioned in a close, physical connection. The woman wears a white dress and a veil that covers her head and shoulders. She holds the hand of the man, who is dressed in a dark suit. Their bodies are oriented toward one another, creating a central focus of contact amidst a quiet setting. To the left, a…
In this 1886 oil painting, two figures occupy the immediate foreground of a wide landscape. A woman and a young girl stand facing one another, positioned in a way that suggests a private conversation. The woman is dressed in a dark skirt paired with a lighter-colored blouse, while the girl wears a dress made of the same dark fabric as the woman's skirt. Their clothing is characteristic of traditional peasant…
The scene before us is titled From the rain, a work that emerges from the brush of the Russian painter Vladimir Makovsky. Created in 1887, this oil on canvas captures a specific, fleeting moment of life. The artist, born in Moscow, Russia, brings a sense of lived reality to this composition, grounding the viewer in a particular era of his homeland.
The air feels heavy with the scent of damp earth and decaying leaves. Sunlight filters through a dense canopy of intertwining branches, casting long, soft shadows across a forest floor carpeted in moss and fallen foliage. In this quiet, wooded clearing, two figures are caught in a private exchange. A man in a military uniform stands poised, his presence commanding yet still, facing a woman whose long dress flows around…
The canvas presents a study titled Study to ''January 9, 1905 on Vasilyevsky island'', a work that captures a specific, heavy moment in time. Created about 1907, the painting emerges from the hand of Vladimir Makovsky. He approaches the scene with the practiced eye of a man who understands the weight of a single, frozen instant. The brushwork holds a quiet tension, as if the air itself is waiting for…
In this oil painting from 1905-1906, a quiet domestic breakfast is suddenly fractured by an unexpected arrival. The scene unfolds around a dining table draped in a white tablecloth, set with the familiar items of a morning meal. The stillness of the room is broken by the presence of a woman who has just entered, her appearance marking her as a stranger to this well-to-do household. She wears a dark…
Cztery najczęstsze tematy w tym rankingu wraz z najważniejszym dziełem dla każdego z nich.
8 muzeów, w których znajduje się najwięcej obrazów z tej strony.
| Muzea | Miasto | Dzieła artysty Władimir Makowski | Obrazy z tej listy |
|---|---|---|---|
 Yekaterinburg Museum of Fine Arts |
Yekaterinburg | 3 | Grandma's Instruction, Maid with children, At the sexton |
 Muzeum Narodowe w Warszawie |
Warszawa | 3 | In the birch forest., A conversation., Sergey Korovin |
 Cleveland Museum of Art |
Cleveland | 1 | Study of the Head of an Old Man |
 Metropolitan Museum of Art |
Nowy Jork | 1 | The Peddler |
 Zimmerli Art Museum at Rutgers University |
New Brunswick | 1 | Dilettante |
 National Art Museum of Azerbaijan |
Baku | 1 | Painter's family |
 Nizhniy Tagil State Museum of Fine Arts |
Nizhny Tagil | 1 | A girl with geese |
 Nikanor Onatsky Regional Art Museum in Sumy |
Sumy | 1 | Old couple |
Wybierz dekadę, aby zobaczyć jej najważniejszy obraz.
The oil painting depicts a group of figures gathered in a room characterized by heavy wooden furniture and architectural lines. A large, dark wooden table occupies the foreground, its surface reflecting a diffused light that illuminates the scene from an unseen source. At the center of the arrangement, a woman holds an infant. She wears garments of blue and white, which contrast against the darker, muted tones of the surrounding…
The scene unfolds within the oil painting titled "I will not!", a work that captures a fleeting moment of human interaction. This piece is the creation of Vladimir Makovsky, an artist who brought the realities of his era to the canvas. He lived from 1846 until 1920, leaving behind a body of work that reflects the shifting social landscapes of his time. Born in Moscow, Russia, Makovsky grew up immersed…
The air feels heavy with the scent of damp earth and decaying leaves. Sunlight filters through a dense canopy of intertwining branches, casting long, soft shadows across a forest floor carpeted in moss and fallen foliage. In this quiet, wooded clearing, two figures are caught in a private exchange. A man in a military uniform stands poised, his presence commanding yet still, facing a woman whose long dress flows around…
I will not! (1892) zajmuje pierwsze miejsce, a następnie Verdict (1882) i Goodbye, Papa (1894).
Władimir Makowski miał 46 lat: I will not! pochodzi z 1892, a Władimir Makowski urodził się w 1846.
I will not!, Verdict, Goodbye, Papa, Mother and daughter, From the rain, Before explaining the (Date), Study to ''January 9, 1905 on Vasilyevsky island'', Two mothers. Native mother and stepmother., Grandma's Instruction i Lover of of antiquity. Rok powstania oraz muzeum dla każdego z nich znajdują się w powyższym rankingu.
W naszym katalogu znajduje się 141 dzieł artysty Władimir Makowski, datowanych od 1861 do 1915.
Głównie w Yekaterinburg Museum of Fine Arts (Yekaterinburg), Muzeum Narodowe w Warszawie (Warszawa) i Cleveland Museum of Art (Cleveland). Pełna lista znajduje się w powyższej tabeli muzeów.
W okresie 1880s: 40 z 100 obrazów znajdujących się na tej liście pochodzi z tego czasu, w tym Verdict.
Najwcześniejsze na tej stronie: A boy selling brew (1861). Najnowsze: At the sexton (1915).
Spośród 100 obrazów sklasyfikowanych tutaj: Children (10), Men (9) i Countryside (8).
Oil On Canvas, spośród 5 z 100 obrazów sklasyfikowanych tutaj.
Realism, na podstawie obrazów uszeregowanych na tej stronie.
Muzeum Yekaterinburg Museum of Fine Arts, Yekaterinburg posiada 3 z obrazów wymienionych na tej liście, w tym Grandma's Instruction, Maid with children i At the sexton.
Tak. Każdy obraz na tej stronie można zamówić jako ręcznie malowaną reprodukcję olejną lub wydruk. Otwórz obraz, wybierz rozmiar i złóż zamówienie.
Władimir Jegorowicz Makowski (1846-1920) jawi się jako postać kluczowa w historii rosyjskiego malarstwa realistycznego, stanowiąc głęboki głos ruchu Peredwizhnycy. Urodzony w rodzinie, w której sztuka nie była jedynie profesją, lecz sposobem na życie, spędził swoje wczesne lata w Moskwie zanurzony w bogatej tradycji twórczej. Jako syn Jegora Iwanowicza Makowskiego, znamienitego kolekcjonera i założyciela Moskiewskiej Szkoły Sztuki, Władimir dorastał w środowisku stawiającym na pierwszym miejscu artystyczną doskonałość oraz odpowiedzialność społeczną. Wraz z braćmi, Mikołajem i Konstantym, stał się częścią potężnej dynastii artystycznej, która fundamentalnie przekształciła krajobraz rosyjskiej sztuk pięknych, odchodząc od akademickiego idealizmu w stronę bardziej szczerego, nieprzefiltrowanego przedstawienia rzeczywistości.
Jego formalna droga rozpoczęła się w prestiżowej Moskiewskiej Szkole Malarstwa, Rzeźby i Architektury, gdzie kształtował swój warsztat techniczny. Po ukończeniu studiów w 1869 roku, Makowski nie szukał próżnych wygód imperialnych akademii; zamiast tego dołączył do Stowarzyszenia Wędrownych Wystaw Sztuki. Decyzja ta miała charakter transformacyjny, gdyż postawiła go w samym sercu ruchu poświęconego niesieniu sztuki ludowi i wykorzystywaniu płótna jako zwierciadła zmagań społeczeństwa. Jego twórczość zyskała unikalną zdolność łączenia rustykalnego humoru z głęboką, często przejmującą obserwacją społeczną. Przez pryzmat jego oczu widz zostaje przeniesiony w intymne zakamarki dziewiętnastowiecznej Rosji, będąc świadkiem zarówno cichej godności chłopstwa, jak i subtelnych ironii życia miejskiego.
Twórczość Makowskiego to prawdziwy popis malarstwa gatunkowego, w którym każdy ruch pędzla służy rozświetleniu kondycji ludzkiej. Posiadał on niezwykły talent do chwytania ulotnych momentów—wymownego spojrzenia, chwilowego wytchnienia od pracy czy cichego napięcia towarzyszącego spotkaniu społecznemu. W dziełach takich jak „Sprzedawca soku z winogron” oraz „Konserwowanie owoców”, wykorzystuje on subtelną równowagę światła i tekstury, aby przywołać atmosferę wiejskiego życia, nasycając swoje sceny łagodną ironią, która chroni je przed popadnięciem w czystą sentymentalność. Jego technika pozwalała mu swobodnie poruszać się między szerokimi, ekspresyjnymi pociągnięciami niezbędnymi dla nastrojowych pejzaży a drobiazgowym detalem wymaganym w portretowaniu psychologicznym.
Poza urokiem jego lżejszych scen, Makowski był odważnym kronikarzem niesprawiedliwości społecznej. Używał sztuki jako potężnego narzędzia komentarza, konfrontując widza z niewygodną rzeczywistością swojej epoki. Jego malarstwo często zgłębiało następujące tematy:
Historycznej wagi wkładu Władimira Makowskiego nie sposób przecenić. Jako czołowy członek grupy Wędrowców, pomógł on zdemontować monopol sztuki akademickiej, torując drogę bardziej demokratycznej i zaangażowanej społecznie formie ekspresji. Jego zdolność do przeplatania tego, co codzienne, z tym, co monumentalne, pozwoliła mu stworzyć język wizualny, który rezonował zarówno z inteligencją, jak i prostym ludem. Nawet w jego najbardziej osobistych pracach, takich jak Autoportret, wyczuwalny jest ciężar wielkiego świata napierającego na jednostkę—odzwierciedlenie burzliwych przemian historycznych zachodzących w Rosji za jego życia.
Dziś dziedzictwo Makowskiego trwa dzięki nieprzemijającej sile jego obrazowania. Pozostaje on mistrzem „prawdziwego” spojrzenia, przypominając nam, że sztuka jest najpotężniejsza wtedy, gdy odmawia odwrócenia wzroku od złożoności życia. Jego dzieła są nadal studiowane i podziwiane nie tylko za ich techniczną biegłość, ale przede wszystkim za głęboką empatię oraz zdolność do uchwycenia samej duszy minionej epoki.
