- Strona główna
- Dzieła sztuki
- Asystent Dekorowania - Panel sterowania
Asystent Dekorowania – Biuro i Coworking
Biuro i przestrzeń coworkingowa stawiają przed swoimi ścianami zupełnie inne wymagania. Biuro potrzebuje kilku spokojnych, budzących zaufanie dzieł, które w sposób profesjonalny zaprezentują tożsamość firmy klientom; przestrzeń coworkingowa zaś pragnie dużych, odważnych i kolorowych prac, które dodadzą energii rotującej grupie osób – i będą dobrze wyglądać na zdjęciach. Metoda pozostaje jednak ta sama, dokładnie taka, jakiej używają profesjonalni dekoratorzy: podziel przestrzeń na strefy, określ epokę i styl, zbuduj trójkolorową paletę w oparciu o to, co już się tam znajduje, oblicz odpowiednią skalę dzieł względem mebli – a następnie porównuj kierunki artystyczne, a nie pojedyncze obrazy. Poniższe pięć kroków przeprowadzi Cię przez ten proces i zakończy się zestawieniem starannie dobranych kolekcji dzieł sztuki, które będziesz mógł rozważyć obok siebie.
Brief projektu przestrzeni roboczej – epoka i styl
Dekorator nigdy nie kupuje przedmiotów dla „całej przestrzeni” – kupuje je z myślą o konkretnych strefach. Najpierw zaplanuj układ miejsca pracy i nadaj mu gradient energii: recepcja oraz strefa lounge powinny pomieścić odważne, pełne energii elementy, pokoje skupienia i ściany do wideokonferencji muszą pozostać spokojne i mało stymulujące, natomiast sale konferencyjne plasują się pośrodku. Następnie opisz firmę za pomocą trzech przymiotników i wybierz epokę, która je oddaje: XIX wiek sygnalizuje dziedzictwo i trwałość, Modernizm brzmi jak stabilność i pewność siebie, a Współczesność mówi o innowacji. Ustal epokę i styl jeszcze przed spojrzeniem na choćby jedno dzieło sztuki, a wszystko, co zobaczysz później, będzie już do nich pasować.
Zrób to jak profesjonalista
- Przejdź ścieżką gościa – od wejścia, przez recepcję i korytarz, aż po salę konferencyjną – i pozwól sztuce narastać wzdłuż niej: recepcja nadaje ton, a sala spotkań skrywa najznamienitsze dzieło.
- Wybierz jeden wspólny mianownik – paletę kolorystyczną, powracającego artystę lub konkretną epokę – i różnicuj pozostałe elementy w każdej strefie: to właśnie ten motyw sprawi, że program będzie sprawiał wrażenie starannie wyselekcjonowanego, a nie przypadkowego.
- Podział na biuro i przestrzeń coworkingową wygląda tutaj następująco: biuro buduje swoją wiarygodność dzięki powściągliwości – mniej, ale lepszej jakości obiektów, pejzaży i spokojnych abstrakcji – podczas gdy piętro coworkingowe przyjmuje dzieła z epoki Pop-artu oraz prace współczesne, jeden duży element przyciągający wzrok w pobliżu wejścia oraz plan rotacji jednej piątej kolekcji co sześć do dwunastu miesięcy.
- Dokładnie sprawdź każdy kandydat pod kątem kontrowersji – nagości, polityki czy religii – zanim trafi na krótką listę; jedna skarga wymusza usunięcie dzieła. W razie wątpliwości wybieraj: pejzaże, abstrakcję lub architekturę.
Wybierz epokę
Wybierz jeden ze stylów popularnych w tamtej epoce
Paleta – trzy kolory
Dwa profesjonalne podejścia: echo – powtórzenie dwóch kolorów już obecnych w biurze, w meblach, wykładzinie czy zabudowie, dzięki czemu obiekt wydaje się stworzony specjalnie dla tej przestrzeni – lub akcent: pozwolenie sztuce na wprowadzenie tego jednego koloru, którego brakuje wnętrzu, najczęściej barwy firmowej.
Zastosuj zasadę 60-30-10: wnętrze dostarcza 60% dominującego koloru oraz 30% koloru drugorzędnego; dzieło sztuki zazwyczaj stanowi pozostałe 10%, dzięki czemu może śmiało wyróżniać się na tle otoczenia.
Dokoła biurek dominują odcienie niebieskiego i zielonego – kolory budujące zaufanie i koncentrację – o umiarkowanym nasyceniu, przyjaznym dla oczu pracujących tam przez osiem godzin dziennie; energetyczne żółcie, korale i morskie błękity zarezerwuj dla kawiarni coworkingowej oraz strefy relaksu, a agresywne czerwienie trzymaj z dala od miejsc pracy.
Zrób to jak profesjonalista
- Zrób zdjęcie przestrzeni przy jej naturalnym oświetleniu roboczym, patrząc od strony wejścia, tak aby w kadrze znalazły się biurka i podłoga – to one mają większy wpływ na odbiór niż same ściany. Chłodne biurowe światła LED (4000 K i więcej) przygaszają ciepłe czerwienie oraz pomarańcze, dlatego nigdy nie oceniaj wybranego dzieła w świetle ekspozycyjnym.
- Echo: zachowaj wyodrębnione kolory 1 i 2, a dostosuj jedynie kolor 3. Akcent: zastąp kolor 3 kolorem marki lub kolorem, którego brakuje w danej przestrzeni – i niech ten akcent powtarza się na różnych piętrach, aby całe miejsce pracy tworzyło spójny program.
- Zwróć uwagę na podton: ciepły odcień dębu gryzie się z chłodną szarością obrazu, nawet jeśli barwy wydają się „pasować”. Przesuwaj suwaki nasycenia i jasności tak długo, aż próbka koloru będzie harmonijnie współgrać ze zdjęciem – jeśli kolory gryzą się na ekranie, będą gryźć się również na ścianie.
Czy będzie pasować? – skala i geometria zawieszenia
Ten etap to czysta matematyka, a nie kwestia gustu. Dzieło umieszczone nad biurkiem, kredensem lub kontuarami powinno zajmować od dwóch trzecich do trzech czwartych szerokości mebla, być zawieszone tak, aby jego środek znajdował się na wysokości galeryjnej – 145–152 cm od podłogi – oraz zachowywać 15–25 cm odstępu od górnej krawędzi mebla. Zbyt małe dzieła sztuki to najczęstszy błąd dekoratorski, dlatego jeśli wahasz się między dwoma rozmiarami, wybierz większy; nasz przewodnik sprawi, że zakup zbyt małego formatu stanie się niemożliwy.
Zrób to jak profesjonalista
- Zmierz ścianę i meble – nigdy nie polegaj na szacunkach. Następnie przyklej do ściany papier pakowy docięty na wymiar i poobserwuj, jak prezentuje się w przestrzeni przez jeden dzień, zanim dokonasz zakupu.
- Wykorzystaj kształt, aby skorygować architekturę wnętrza: formaty krajobrazowe i panoramiczne optycznie poszerzają pomieszczenie i naturalnie komponują się nad biurkami, kredensami oraz stołami konferencyjnymi; wysokie, wąskie formaty podwyższają niskie sufity i wypełniają pas ściany między oknami.
- W salach konferencyjnych zawieszaj obrazy z myślą o wzroku osób siedzących oraz o kamerze: każda ściana stała się teraz tłem do wideokonferencji, więc dzieło powinno znajdować się w całości w kadrze za mówcą – najlepiej sprawdzają się tu prace miękkie, o niskim poziomie detali, które najlepiej prezentują się na ekranie.
- Zawieś na ścianie naprzeciwko ekranów dzieło z wyraźną głębią – np. pejzaż z widocznym horyzontem: zapewnienie oczom odległego punktu skupienia redukuje zmęczenie, a motywy natury mierzalnie obniżają poziom stresu w miejscach pracy pod presją.
Meble poniżej dzieła sztuki
Kształt dzieła
Wybierz swój punkt widzenia
Jedna długa siatka sprawia, że każde dzieło sztuki rywalizuje z pozostałymi. Dekorator porównuje kierunki, a nie pojedyncze obrazy. Wybierz określoną perspektywę, a asystent zestawi pasujące do niej dzieła w formie sąsiadujących ze sobą kolumn – stanowiących celowe interpretacje Twoich wytycznych dotyczących przestrzeni – dzięki czemu będziesz mógł odrzucić całe koncepcje, zanim zakochasz się w konkretnym egzemplarzu.
Zrób to jak profesjonalista
- W sekcji Colours kolumny czytane od lewej do prawej stanowią echo akcentu: pierwsze kolumny wtapiają się w przestrzeń roboczą, natomiast ostatnie wyróżniają się na jej tle. Wybierz spokojne, lewe kolumny do pokoi wymagających skupienia i ścian w strefach wideokonferencji, a odważne, prawe – do recepcji oraz stref coworkingowych.
- Przeszukuj kolumny, a nie pojedyncze dzieła: najpierw wyeliminuj całe kierunki, a następnie wybierz dwa lub trzy utwory z jednej lub dwóch pozostałych kolumn.
- Zmień perspektywę w obrębie tego samego briefu – dzieło, które pojawia się zarówno w kontekście Twojej kolorystyki, jak i estetyki, próbuje Ci coś przekazać.
Porównaj kolumny i wybierz swój ideał
Właśnie wybierasz element centralny – to, co klient widzi już od progu, na co współpracownik patrzy przez cały dzień i co kamera rejestruje podczas każdej wideokonferencji. Jedna ściana typu „hero” stanowi kotwicę biura; wszystko inne ma ją jedynie dopełniać, dlatego warto rozdzielić budżet nierównomiernie: połowa środków powinna zostać przeznaczona na dwie lub trzy kluczowe ściany, podczas gdy korytarze i otwarte przestrzenie, w których nikt nie przebywa zbyt długo, mogą zdobić wysokiej jakości reprodukcje. Pamiętaj też, aby pozostawić przynajmniej jedną trzecią ścian pustą – pusta ściana to nie zmarnowana przestrzeń, lecz tło, które pozwala sztuce wybrzmieć.
Zrób to jak profesjonalista
- Wykonaj test wejścia: otwórz wybrany projekt w podglądzie wnętrza i oceń go z odległości, z jakiej po raz pierwszy zobaczy go gość, a nie z odległości wyciągniętej ręki.
- Najpierw wybierz główną dekorację do recepcji; na pokoje i korytarze – spokojniejsze dzieła, pasującą serię w identycznych ramach lub całkowity brak ozdób – postaw w dalszej kolejności, czerpiąc z równie stonowanych elementów tego samego projektu.
- Kupuj w ramach jednej kampanii, a nie pojedynczo: spójność jest niemożliwa, gdy elementy docierają jeden po drugim przez lata, a stosowanie jednego języka oprawy dla każdej strefy stanowi element tej właśnie spójności.
- Dwa finałowe projekty? Polub oba i pozwól ścianie zdecydować w podglądzie wnętrza – nigdy na miniaturze.
