Historia Claydon House
Początki posiadłości w Middle Claydon sięgają 1463 roku, kiedy to dwór został zakupiony przez Sir Ralpha Verneya, Burmistrza Londynu. Choć w 1539 roku na tym terenie stał już ceglany, Tudorowski dwór w kształcie litery H, rodzina Verney utrzymuje Claydon House jako swoją rodową siedzibę nieprzerwanie od 1620 roku. Linia współczesnej rodziny Verney wywodzi się od Sir Harry'ego Calverta, 2. Baroneta, który odziedziczył tę posiadłość w 1827 roku.
Dom ten posiada status obiektu klasy Grade I na Narodowej Liście Dziedzictwa Anglii. Na przestrzeni wieków rezydencja przechodziła znaczące transformacje, w tym okres przebudowy rozpoczęty w 1757 roku. W 1956 roku Sir Ralph Verney, 5. Baronet, przekazał własność domu organizacji National Trust. Posiadłość pozostaje niezwykle ważnym miejscem w środkowym Buckinghamshire, położonym w pobliżu wioski Middle Claydon w Wielkiej Brytanii.
Architektura posiadłości
Obecna struktura została wzniesiona w latach 1757–1771. Elewacja składa się z siedmiu nisz i dwóch kondygnacji, z wyraźnie wyróżniającą się, trójnawową częścią centralną zwieńczoną frontonem. Charakterystycznym elementem okien jest styl sash, przy czym okna na parterze są zwieńczone małymi, okrągłymi otworami. W 1759 roku Lord Verney wzniósł nowe, wyłożone kamieniem zachodnie skrzydło, aby pomieścić reprezentacyjne apartamenty państwowe. Po 1768 roku dom został rozbudowany o centralne wejście w formie rotundy oraz skrzydło balowe.
Wystrój wnętrz odzwierciedla specyficzne zainteresowania stylistyczne epoki. Na pierwszym piętrze znajduje się pokój chiński, udekorowany w stylu chinoiserie, zdobiony rzeźbionymi pagodami, chińską kratownicą, dzwonkami i świątyniami. Tereny posiadłości mają ogromne znaczenie historyczne, a ogrody zostały wpisane do Rejestru Historycznych Parków i Ogrodów jako obiekty klasy Grade II.
